Zmierzch Bogów
Wracać wciąż do domu Le Guin
Poezja :

Dwa Kolory.

Dwa kolory

Biały i czarny

Ty i ja.


Samotne drzewa

Wtopione w nagrobki

Gdzieś tam

Daleko świat.


I symfonię ciszy ktoś gra

Na rozstrojonych skrzypcach.


W zimnym chłodzie

Kąpiemy się w fantazjach

Nie realnych

Oddalonych.

Deska tu deska tam.


Światło niby już zanikło

Nikt nie patrzy na nas pamięcią

Naszą śmiercią...


I dwa kolory

Biały czarny

Ty i ja

No i ten czas na zegarku który stanął.


Nie ma nas.

Pozostał tylko nasz rok stworzenia.

Albo przypadku.


Nie ważne;

Dla innych to i tak bezsensu.

Więcej Komentarz