W objęciach Śmierci tańczę
Tańczę na linie rozwieszonej nad przepaścią,
Nad bezdenną otchłanią rozpaczy.

Śmierć patrzy na mnie,
Swoim martwym, zimnym wzrokiem,
Uśmiecha się upiornie,
Chce mnie pocałować,
Swoimi ociekającymi trucizną ustami

Tańcząc tak, nad przepaścią,
zastanawiam się
Czy Tańczyć dalej?
Czy może skoczyć?
Czy przejść na drugą stronę,
w poszukiwaniu nadziei?

Nadziei, która dawno umarła.
A może nigdy nie istniała....

Izrael vs Liban, nie tak dawno U.S.A. vs Irak...
Obecnie na świecie toczy się około 30 mniejszych lub większych konfliktów zbrojnych. Zasadnicza większość to efekt celowych działań rządów zmierzających do wojny.
Wiersz dedykowany wszystkim ofiarom prowojennej polityki.

W niebie spalone szczątki czyśćca są znakomitym kapitałem
Chociaż denary piekła są bardziej wartościowe
A pióra anielskie nominałem rozkoszy
Ale cóż z tego, kiedy są zbyt drogie by nimi płacić...
Tylko lotki z anielskich piór są pragnieniem ludzkości
I tych pragnień właściwą wartością
Nie każdy wart jest tej rozkoszy, nie każdy jej godzien
Bo nie wszyscy odczytują litery anielskiej marki
Nie wszyscy znają boskie pismo uczuć
A znający je krwawią często za umiejętność kochania
Kochać... Nie znaczy przecież być aniołem....
Unoszą się bez skrzydeł  ku niebu, kierowani wyłącznie rozkoszą
Mijając przekwitłe chmury, trafili na bramę...
Klucz niebios, wystający z zamka, wpadł w jego dłonie
A on wziął Ją za rękę i podążyli na plac do aniołów
Tęskniących za furkotem swych połamanych skrzydeł
Weszli do pałacu,objęci, ale tęskniący za sobą
Staneli przed tronem, lecz nie podjęli żadnego atrybutu
Pióra... wszędzie pełno piór... Nikt nie zrozumie skąd one są...
Ostre niczym brzytwa, czerwone, skąpane w ....
Światło z okna oświetliło ich nagie postacie
Ciepło wybuchło z zapachami, wiatrem, który uniósł pióra
Popłynęły w stronę wrót, by nie powrócić do smutnej komnaty
Opadając wolno na Ziemię, szukały miejsca
By godnie zająć miejsce ukrycia się
I czekania na dobrego, spragnionego miłości posłańca...