Hendrix rozpoczął swą karierę muzyczną we wczesnych latach sześćdziesiątych jako ceniony muzyk studyjny. Nagrywał miedzy innymi z Little Richardem, Kingiem Curtisem i Johnem Hammondem. Koncertował także w lokalnych klubach. W 1966 roku w czasie jednej ze swych wizyt w nowojorskim klubie
bluesowym (Cafe Wha), dawny basista grupy The Animals, Chas Chandler, usłyszał grającego Hendrixa. Od razu zrozumiał, jaki potencjał drzemie w tym nieznanym instrumentaliście. Namówił go na przyjazd do Londynu i nagrywanie muzyki z nim samym jako producentem. W 1967 został wydany pierwszy album Hendrixa "Are You Experienced?", który z dnia na dzień uczynił gitarzystę sławą na skalę światową. Album zawierał 11 utworów, z których większość, między innymi "Purple Haze", "Foxy Lady", "Hey Joe", "Are You Experienced?" czy "The Wind Cries Mary", stała się standardami muzyki rockowej. W kolejnych trzech latach Hendrix wydał jeszcze dwa albumy "Axis - Bold As Love" i "Electric Ladyland", na których znalazły się takie przeboje, jak "Little Wing", "Voodoo Chile", "All Along The Watchtower".
W całym okresie swej sławy intensywnie koncertował. Do historii szczególnie przeszły jego występy na Monterey Pop Festival w 1967 roku i na festiwalu w Woodstock w 1969 roku. W szczególności ten pierwszy, uznawany za najwspanialszy happening w historii rocka, kiedy to Hendrix grał na gitarze za plecami, za głową i trącając struny zębami, a w czasie wykonywania "Wild Thing" podpalił swoją gitarę i roztrzaskał ją o scenę. Gitara płonąc ciągle grała w sprzężeniu zwrotnym. Drugi występ przeszedł do historii dzięki nowoczesnej, odbiegającej od przyjętych standardów adaptacji hymnu amerykańskiego - The Star Spangled Banner, który uważany jest za najoryginalniejszy happening przeciwko wojnie w Wietnamie. Podczas wykonywania utworu, Hendrix imitował za pomocą swego Stratocastera odgłosy helikopterów, wystrzałów i wybuchów, przeplatając je z oryginalną melodią hymnu.
W ostatnim okresie swej twórczości Hendrix zaczął zmieniać styl, zmierzając w stronę
jazzu i
jazz rocka. W 1969 roku założył wraz z Billym Coxem i Buddym Milesem formację Band Of Gypsys, która dała wspaniały koncert w hali Fillmore East (Nowy Jork). Niestety, wspaniale zapowiadającą się karierę przerwała niespodziewana śmierć. Hendrix zmarł 18 września 1970 wskutek komplikacji po zażyciu środków nasennych (barbiturany). Przyczyną śmierci było uduszenie się wymiocinami. Sekcja zwłok nie wykazała obecności heroiny, o której branie Hendrix był podejrzewany.
Hendrix zostawił po sobie tak dużo niepublikowanego materiału studyjnego i koncertowego, że jego spadkobiercy (ojciec artysty Al Hendrix i przyrodnia siostra Janie) zatrudnili specjalnego menadżera w celu uporządkowania spuścizny po wielkim gitarzyście. Wynikiem tego był szereg pośmiertnych albumów z muzyką Jimiego Hendrixa.
Przez magazyn Rolling Stone uznany został za najlepszego gitarzystę w historii.
Skład:
James Marshall Hendrix "
Jimi Hendrix" - wokal, gitara elektryczna
Muzycy, którzy grali z
Jimi Hendrixem:
Noel Redding - gitara basowa
Billy Cox - gitara basowa
Mitch Mitchell - perkusja
Buddy Miles - perkusja
Dyskografia:
01. Hey Joe (1966)
02. Electric Ladyland (1968)
03. Live In New York (Live) (1968)
04. The Kings' Jam (Live) (1968)
05.
Blues At Midnight (Compilation) (1968)
06. Jimi By Himself: The Home Recording (Compilation) (1968)
07. Live At The Royal Albert Hall (Live) (1969)
08. Live: Isle Of Wight (Live) (1971)
09. Cry Of Love (Compilation) (1971)
10. War Heroes (1972)
11. Live At Winterland (Live) (1987)
12. Bleeding Heart (1994)
13.
Jimi Hendrix: Woodstock (Live) (1994)
14.
Blues (Compilation) (1994)
15. Get That Feeling/Flashing (1996)
16. Something On Your Mind/On The Killing Floor (1996)
17. South Saturn Delta (Compilation) (1997)
18. BBC Sessions (Compilation) (1998)
19. Live At The Fillmore East (Live) (1999)
20. The Ultimate Experience (Compilation) (2000)
21. Blue Wild Angel: Live At The Isle Of Wight (Live) (2002)
Oficjalna strona internetowa:
www.jimi-hendrix.comMySpace:
www.myspace.com/jimihendrixŹródło: Wikipedia