Już otwierający album numer tytułowy zapowiada kawał solidnej dobrze zagranej muzyki z kategorii tak zwanego metalu gotyckiego, chociaż moim zdaniem szufladkowanie zespołów mija się z celem i czasami potrafi odepchnąć od danej muzyki, tak jednak styl grupy należy jakoś przyporządkować.
Kolejne kompozycje czyli "Aphelion" i "A Sequel Of Decay" wprowadzają coraz więcej emocji i tak mamy tutaj do czynienia z typowym i klasycznym połączeniem żeńskiego wokalu z męskim mocnym i głębokim growlingiem oraz chóry. Z tym ze chóry na tej płycie nie są przesadnie wyeksponowane lecz budują nastrój są pełne mocy. Oczywiście nie można zapomnieć o pojawiających się dźwiękach wiolonczeli, które tylko dopełniają całościowego klimatu. Bardzo dobitną rolę odgrywają klawisze, które nie są przesłodzone lecz odpowiednio wykorzystane. Vibeke śpiewa naprawdę charakterystycznym sopranem, który łatwo zapada w pamięć. Najbardziej niesamowitym utworem na płycie jest "Simbelmynë" trwająca zaledwie jedną minutę miniatura muzyczna na fortepian, lecz klimat narastającego napięcia i klimatu jest naprawdę niesamowity. Po niej następują dwa mocne utwory, z czego jeden czyli Heretique posiada najlepiej skomponowane i zaaranżowane chóry, można poczuć dreszcz na skórze. Płytę kończy spokojna kompozycja "Dementia".
I tak dotarliśmy do końca naprawdę udanego albumu. Moim zdaniem zespół tą płytą potwierdził swoją klasę na poletku metalu gotyckiego. Każdy kto słucha tego gatunku muzyki powinien zapoznać się z tą płytą, a pojawiające się opinie iż
Tristania gra muzykę taką samą jak Theatre Of Tragedy jest wielce krzywdząca dla tej utalentowanej grupy.
Tracklista:
01.
Beyond The Veil 02. Aphelion
03. A Sequel Of Decay
04. Opus Relinque
05. Lethean River
06. .... Of Ruins And Red Nightfall
07. Simbelmynë
08. Angina
09. Heretique
10. Dementia
Wydawca: Mystic Production/Napalm Records (1999)