Początkowo skład oprócz Bergaminiego stanowili grający na klawiszach
Fabrizio Chiari, basista Mauro Montacchini oraz wokalistka Simona Buja.
W składzie tym zespół latem 1980 roku zadebiutował na scenie
Mediolańskiego Teatro Cristello na Italian Gay Pride party. Następnie własnym sumptem nagrano w 25 egzemplarzach kaasetę demo. Rozesłano ją do włoskich wytwórni płytowych, a firmą, która się odezwała była Italian Recordings. W jej to barwach zespół wydał debiutancką płytę „It
Doesn't Master” oraz singel „Blue Room” który osiągnął wysokie noty na listach przebojów.
Po serii występów we włoskiej telewizji, zespołem zainteresował się
koncern Virgin.
Kirlian Camera był pierwszym włoskim projektem, który podpisał umowę z tą wytwórnią. W 1988r nakładem tego labelu ukazuje się drugi album
Kirlian Camera zatytułowany „Eclipse das Schwarze Denkmal”. Promował go
singel „Austria”.
Po wydaniu Eclipse z zespołu odeszła Simona Buja a miejsce wokalistki
zajęła Emilia Lo Jacono. Sam utwór pozostał jednym z napopularniejszych w historii zespołu. Początkowo Simonę zastępowała Brzez krótki czas Bianca Hoffmann-Santos. Oficjalną wokalistką została jednak Emilia Lo Jacono.
Następna płyta Todesengel The Fall of Life ukazuje się nakładem
niezależnej wytwórni Heaven's Gate. Tutaj też nastapiła spora zmiana w stylu zespołu. Zaczął on skłaniać się w kierunku muzyki eksperymentalnej. Z tego też powodu pomimo, że grupa zdobyła sobie wierne grono fanów
we Włoszech, Virgin zrezygnowała z wydawania zespołu.
Po jej wydaniu
zespół ruszył w trasę obejmującą Niemcy, Austrię, Szwajcarię, Holandię
zdobywając sobie coraz więcej oddanych fanów. Szczególnie dużą
popularność
Kirlian Camera zdobywa w Niemczech. W 1993 roku grupa gra
specjalną trasę dla niemieckich fanów Tour Summer 1993 a towarzyszy im
kultowy w pewnych kręgach zespół „Mephisto Waltz”.
W
1998 roku niemiecki magazyn Der Spiegel publikuje artykuł zarzucając
grupie rasizm i propagowanie faszyzmu. Dziennikarze dotarli do
niemieckich neonazistów którzy
Kirlian Camera wymienili jako ulubiony i
"inspirujący" zespół. Wymowę artykułu w Spieglu wzmacniał image kapeli
- wojskowe kurtki polowe, buty spadochronowe, odznaki z okresu wojny/
Zespół zareagował na zarzuty dodając do singla Burning Sea CDR, na
którym wyjaśniają, że ich utwory nie mają nic wspólnego. 26 kwietnia
1999 roku grupa została do sądu przez socjalistę Alfreda Schuberta.
Wydarzenie zostało rozdmuchane przez niedawnoą strzelaninę w Columbine
High School w hrabstwie Colorado gdzie zamachowcy przyznali się do
subkultury goth. Dostało się nie tylko Kirilian Camera ale też Death in June oraz Boyd
Rice. Pomimo wydania wyjaśnień na CDR grupie nie pozwolono odpowiedzieć
na artykuł w gazecie, co zasktkowało w akcjach antyfaszystkow i
odwoływaniem występów aż do 2002 roku.
W 2000 roku do zespołu dołącza
Elena Alice Fossi - młoda i utalentowana piosenkarka i kompozytorka sceny dark, protegowana Susanny
Rigacci. Elena był już wówczas dobrze znana, współpracowała między
innymi z Ennio Morricone. Muzycy wydają kolejne albumy „Still Air”,
„Les Pritempts Des Larmes”, „Absentee” oraz kompilację “Uno” a Ellena w
międzyczasie otwiera swój pierwszy poboczny projekt
Siderartica wydając
album "Night Parade”
W 2005 roku grupa wydaje plytę "Invisible Front. 2005" potwierdzając
wyraźne ukierunkowanie zespółu w stronę electro-popu - obszaru, który
jest ich naturalnym polem działania. Wtwory jak "K-Pax", "The Path of
Flowers" i "Dead Zone In The Sky" osiągaja wysokie noty na za
niezależnych listach.
W 2006 roku
Elena Alice Fossi, ówczesna liderka
Kirlian Camera,
przywiodła do życia nowy akt
Spectra Paris zastępujący całkowicie jej
poprzedni czyn -
Siderartica. Elena stworzyła swój zespół z
dziewczynami z zespołu wprowadzając też w swoją muzykę gości z Dope
Stars Inc. oraz Punto Omega. Zespół zadebiutował w grudniu 2006 roku w
Mediolanie grając jako support niemieckiego tria And One. Grupa
zadebiutowała płytą "Dead Models Society (Young Ladies Homicide Club)",
która powstała przy współpracy z koleżankami z jej poprzedniego
bocznego projektu -
Siderartica.
W 2008 roku projekt
Kirlian Camera zakończył prace nad mini albumem
zatytułowanym "Shadow Mission: Held V wydany przez Out Of Line jako
jako limitowana edycja kolekcjonerska. Zespół zapowiedział także
wydanie kompilacji "the best of" pod tytułem "Odyssey Europa".
"Shadow Mission: Held V" zawiera singiel "Mission Walhalla IX", nową
wersję "Heldenplatz", oraz niewydany dotąd cover utworu Pink Floyd -
"Comfortably Numb". Dołączona będzie też oryginalna wersja
"Heldenplatz" i kilka wcześniej niepublikowanych utworów. Po długich
bataliach prawnych
Elena Alice Fossi i
Angelo Bergamini potwierdzili
też wydanie albumu "the best of" pod wcześniej zapowiadanym tytułem
"Odyssey Europa" (4CD).
Dyskografia:
01.
Kirlian Camera (1981, mini album)
02. Passing Masks (1982 - released under name '
Kirlian Camera & Simone Buja)
03. Communicate (1983)
04. It Doesn't Matter Now (1983)
05. Edges (1984)
06. Blue Room (1985)
07. Ocean (1986)
08. Human Ocean (1986 - single split with The Human League)
09. Heldenplatz (1987)
10. Austria (1988)
11. Eclipse (Das Schwarze Denkmal)(1988)
12. Todesengel The Fall of Life (1991)
13. Schmerz (1992)
14. Split (1993 single split with Andromeda Complex)
15. Eklipse Zwei (1994, EP)
16. Erinnerung (1994)
17. Obsession (1995 EP split with Dive)
18. Your Face In The Sun (1996)
19. Solaris - The Last Corridor (1995)
20. Pictures From Eternity (1996)
21. The Desert Inside (1997, mini album)
22. The Ice Curtain (1997, 2CD compilation)
23. Unidentified Light (1998)
24. Drifitng (1998)
25. Kalte Container (1999 - contains remixes. A limited edition version includes printed biography)
26. The Burning Sea (1999)
27. Still Air (2000)
28. Les Pritempts Des Larmes (2000)
29. Absentee (2001)
30. Uno (2001) (compilation of 'Dawn' demotape and '
Kirlian Camera' mini album)
31. Invisible Front 2005 (2004)
32. Coroner's Sun (2006)
Oficjalna strona internetowa:
www.kirliancamera.comMySpace:
www.myspace.com/kirliancamerafront