Relacje : Amphi Festival 2010 - Kolonia, Niemcy (24-25.07.2010)

Sobotnie imprezowanie rozpoczęłyśmy od niesamowitego koncertu Destroid. Daniel Myer skutecznie rozgrzał zgromadzoną publiczność. Podczas występu towarzyszyło mu dwóch innych muzyków obsługujących elektronikę.

Setlista:

01. Silent World

02. Friend or Foe (The Betrayal)

03. Revolution

04. Run and Hide

05. Mourn

06. Leaving Ground

07. Lucretia My Reflection (Sisters of Mercy Cover)

08. Judgment Throne

Tuż po koncercie, wraz z naszymi przyjaciółmi udałyśmy się pod scenę główną gdzie swój koncert rozpoczęli Ashbury Heights. Nasze uczestnictwo w koncercie poniekąd było wynikiem namowy znajomej, która zapewniała nas o wdziękach wokalisty, niemniej muzycznie byłyśmy równie usatysfakcjonowane. Interesującym elementem były interakcje między wokalistami. 

Kolejna zmiana sceny, a tam wyczekiwany przez nas Nachtmahr. Koncert urozmaiciły umundurowane i uzbrojone w surowe miny modelki. Choć nieruchome dodawały specyficznego charakteru scenografii. Thomas Rainer jak zawsze emanował energią w stronę publiczności.

Setlista:

01. Deus Ex Machina

02. Leistung

03. Mädchen in Uniform

04. Boom Boom Boom

05. Tanzdiktator

06. War on the Dancefloor

07. Weil ich's kann

08. Feuer frei!

09. Katharsis

Maksymalnie zmęczone tańcem lecz w pełni uśmiechnięte ruszyłyśmy na występ Blutengel.  Cały koncert był jednym wielkim spektaklem teatralnym, z wykorzystaniem rekwizytów i scenografii. Otoczony aniołami Chris Pohl wcielił się w upadłego i uwodzicielskiego anioła. Ciekawe interakcje między tancerzami sprawiały, że czasem bardziej można się było skupić na oglądaniu, niż słuchaniu.

Setlista;

01. Behind The Mirror

02. The Oxidising Angel

03. Soul of Ice

04. Winter of My Life

05. Schneekönigin

06. Dreh dich nicht um

07. Vampire Romance

08. Soultaker

09. Bloody Pleasures

10. Love Killer

11. Engelsblut

Koncert The Crüxshadows rozpoczął się utworem “Quicksilver”. Jak zawsze trudno było się skupić na tym koncercie. Działo się nieprzeciętnie dużo. Piękne i energiczne tancerki oraz wkraczający w publiczność wokalista nie zawiedli wiernych fanów. Jedynym mankamentem dla widza niekoniecznie zagłębiającego się muzycznie w koncert było zbyt słabe oświetlenie. 

Setlista:

01. Quicksilver

02. Immortal

03. Solus

04. Sophia

05. Deception

06. Avalanche

07. Dragonfly

08. Winterborn

09. Happy Birthday

10. Marilyn, my bitterness

Kolejnym koncertem, który nie wymagał od nas szybkiego przemieszczania się na terenie Festiwalu, był Project Pitchfork. Przyznam szczerze wyczekiwane przeze mnie bardzo. Niemniej nie był to koncert udany, tak pod względem wyboru piosenek, jak i samego ich wykonania. Zaskakująco mało utworów z najnowszej płyty „Continuum Ride” zawiodło fanów grupy.

Setlista:

01. God Wrote

02. Conjure

03. Timekiller

04. Endless Infinity

05. Carrion

06. Teardrop

07. I Live Your Dream

08. Mine

09. Darkness

10. Souls

11. Steelrose

12. I Am

13. Existence

Chwila oczekiwania i nadszedł czas na gwiazdę wieczoru - And One. Cała scenografia była utrzymana w wojskowym klimacie, zarówno tło jak i ubiory członków zespołu. Ciekawym wizualnie rozwiązaniem było wykorzystanie stojaków na klawiatury w kształcie litery „Y” która również jest związana symbolicznie z niemiecką armią. Mimo kilku kłopotów technicznych z mikrofonem, koncert był niezwykle udany. Zachęcone energią wokalisty obiecałyśmy sobie nie odpuścić koncertu tej grupy podczas tegorocznej edycji Castle Party.

Setlista;

01. Die Mitte

02. Deutschmaschine

03. Timekiller (Project Pitchfork - And One Remix)

04. Love to the End

05. High

06. The Sun Always Shines On T.V. (A-HA)

07. Traumfrau

08. Sometimes

09. The Walk (The Cure)

10. Schwarz

11. Over There

12. Steine Sind Steine

13. Body Nerv

14. Military Fashion Show

15. Get You Closer

16. Techno Man

17. Für

Jednym z niezapomnianych przeżyć podczas festiwalu był występ kanadyjskiej grupy Skinny Puppy. Światła stworzyły niesamowity surrealistyczny klimat, sprawiając, że Staatenhaus (hala pod dachem) stał się nowym miejscem. Nie jest to zbyt przestronne wnętrze, a niski sufit nadaje mu klaustrofobiczne wrażenie. Dzięki punktowym, kontrastowym, tworzącym wzory światłu wyłaniającym się z ciemności, wydawało się jednak, że jest to niezamknięta, zawieszona przestrzeń. Wraz z muzyką, ekscentrycznym strojem, śladami krwi, maskami i zachowaniem wokalisty koncert przypominał psychodeliczno-koszmarną podróż.

Setlista;

01. Love In Vein

02. Hatekill 

03. Addiction 

04. Dogshit 

05. Deadlines 

06. Politikil 

07. Pedafly 

08. Rodent 

09. Tormentor 

10. Pro-Test 

11. Morpheus Laughing 

12. Ugli 

13. Assimilate 

14. Worlock 

15. Brap 

16. Shore Lined Poison

Drugi dzień festiwalu rozpoczęłyśmy od spaceru po Kolonii, toteż na miejscu byłyśmy dopiero po 16. Pierwszym koncertem, jaki postanowiłyśmy zobaczyć był występ pochodzącej z Bristolu grupy Mesh. Przyznam, mało nam znany, niemniej propagowany wśród znajomych. Dla fanów pewnie występ w pełni udany, czysty głos wokalisty, gościnny występ Julii Beyer. Dla nas zbyt popowo. 

Setlista:

01. If We Stay Here

02. Leave You Nothing

03. Only Better

04. Petrified

05. Crash

06. How Long

07. From This Height

08. Who Says

09. Everything I Made

Combichrist rozpoczęli swój show od utworu “All Pain Is Gone”, który pochodzi z ich najnowszej płyty. Andy dał z siebie wiele, niemniej perkusiści, mimo iż nie na pierwszym planie, przyciągali wzrok bardziej niż frontman. Publiczność tańczyła jak oszalała. Koncert w stu procentach udany.

Setlista:

01. All Pain Is Gone

02. Today I Woke To The Rain Of Blood

03. Scarred

04. Electrohead

05. Without Emotions

06. Feed the Anger

07. Get Your Body Beat

08. Blut Royale

09. Fuck That Shit

10. Shut Up and Swallow

11. What The Fuck Is Wrong With You?

Jako wierne fanki kanadyjskiego electro - industrialu, zachwycone występem Skinny Puppy, nie mogłyśmy przeoczyć Front Line Assembly. Hala była zapełniona, być może z powodu deszczu, który niestety zawitał na teren festiwalu i przerzedził szeregi festiwalowiczów z okolic sceny głównej. Koncert dobry, niemniej problem z oświetleniem podobny jak podczas koncertu The Crüxshadows powodował pewien niedosyt. 

Setlista;

01. I.E.D.

02. Circuitry

03. Angriff

04. Resist

05. Hostage

06. Plasticity

07. Prophecy

08. Shifting through the Lens

09. Millennium

Zbliżała się godzina 20.00, gdy na scenę wkroczył jakże bliski naszym sercom Adrian Hates wraz resztą gupy Diary Of Dreams. Występ pełen energii i emocji. Nie zabrakło utworów, za które kochamy ten zespół. Szkoda, że VNV Nation rozpoczynali swój występ tak wcześnie. Musiałyśmy opuścić trzy ostatnie utwory DoD.. 

Setlista;

01. Intro

02. Wahn!sinn?

03. The Wedding

04. MenschFeind

05. Kindrom

06. The Chain

07. She and her Darkness

08. AmoK

09. Hypo)crypticK(al

10. Soul Stripper

11. Traumtänzer

12. King of Nowhere

Scena główna pożegnała publiczność wraz z niekwestionowaną i popularną w Niemczech gwiazdą sceny elektronicznej. Grupa VNV Nation to również główny powód naszej wizyty na Amphi. Ronan Harris jak zawsze dał z siebie wszystko. Śpiewał z głębi serca, łączył rożne emocje, żartował w charakterystyczny dla siebie i znany fanom sposób. Nie zabrakło takich utworów jak Illusion, Beloved czy Standing, a co za tym idzie nie zabrakło łez wzruszenia wśród publiczności. Każdy koncert VNV Nation to niezapomniane przeżycie, tak było i tym razem.

Setlista;

01. Pro Victoria (Intro)

02. Tomorrow Never Comes

03. Testament

04. Genesis

05. Darkangel

06. Further

07. Sentinel

08. Chrome

09. The Great Divide

10. Illusion

11. Standing

12. Honour 2003

13. Nemesis

14. Beloved

15. Perpetual

Scena w Hali zakończyła festiwalowe szaleństwo nieco później wraz z maksymalnie energicznym występem grupy Eisbrecher. To było prawdziwe łamanie lodu. Charyzma wokalisty udzieliła się wśród publiczności. Tłum entuzjastycznie wyśpiewywał kolejny utwory. Przypominało to armię salutującą dowódcy. Koncert zapamiętałyśmy dużo bardziej niż ten przed rokiem. 

Setlista;

01. Eiszeit

02. Angst?

03. Willkommen im Nichts

04. Leider

05. Vergissmeinnicht

06. Schwarze Witwe

07. Die Engel

08. Heilig

09. This Is Deutsch

10. Amok

11. Miststück

Zmęczenie drugiego dnia festiwalu nie dało nam się we znaki, toteż uczestniczyłyśmy w afterparty niemal do końca. Odbyło się ono jak zawsze w części zwanej teatrem. Swoje sety zagrali znani niemieccy DJ’e. Amphi 2010 dobiegło końca, festiwal w pełni usatysfakcjonował publiczność dzięki doborowi „gwiazd” i swojej przyjaznej atmosferze. Do zobaczenia za rok w Kolonii.

http://www.darkplanet.pl/gallery/photo/97301