Recenzje : Queen - II

"II" to 11 świetnych rockowych numerów, przesączonych posępną atmosferą i teatralnym rozmachem. Od pierwszych dźwięków "Procession" odczuwamy, że będziemy mieli do czynienia z muzyką, która będzie sięgała głęboko do nieco bardziej wyrafinowanych i czasem odległych od rocka form. "Father To Son" to świetny rockowy numer, podczas gdy "Some Day One Day" a zwłaszcza "White Queen" to świetne, delikatne i bardzo przemyślane utwory. "The Loser In The End" wyróżnia się z tłumu za sprawą partii wokalnych Rogera Taylora, który ze swoim mocno ochrypniętym głosem okazuje się być równie utalentowanym wokalistą. "Ogre Battle" to szalenie dynamiczny numer ze specyficznymi chórkami, które będą znakiem rozpoznawczym Queen w przyszłości. "Fairy Feller's Master Stroke" pokazuje właśnie zamiłowanie zespołu do kabaretowo-teatralnych form muzycznych, podobnie zresztą jak bardziej rockwy, ale pełen dramaturgii "The March Of The Black Queen", który nota bene jest moim zdaniem jednym z najlepszych utworów zespołu. "Nevermore" to piękna liryczna miniaturka, będąca dobrym preludium do wspomnianego wcześniej "Marszu Czarnej Królowej". Na zakończenie mamy rozbrykany, ale niepotrzebny w sumie "Funny How Love Is" oraz pierwszy prawdziwy hit zespołu "The Seven Seas Of Rhye".

Druga płyta Queen okazuje się być dynamicznym i bardzi intrygującym materiałem. Choć jest to zupełnie inny rodzaj hard rocka niż tez grany choćby przez Deep Purple czy Led Zeppelin. Queen nadał muzyce rockowej nową jakość - uczynił ją prostszą, ale zarazem bardziej eklektyczną, czego dowodem jest właśnie ta płyta.

Tracklista:

01. Procession
02. Father To Son
03. White Queen (As It Began)
04. Some Day One Day
05. The Loser In The End
06. Ogre Battle
07. The Fairy Feller's Master Stroke
08. Nevermore
09. The March Of The Black Queen
10. Funny How Love Is
11. Seven Seas Of Rhye

Wydawca: Hollywood Records (1974)