Recenzje : Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet
Aż trudno uwierzyć, że nagrali coś takiego. Mogło się wydawać, że pójdą za ciosem i zamiast wspaniałej płyty, powstanie kolejna próbka podbicia komercyjnego rynku, przez starych wyjadaczy. Stało się jednak coś zupełnie innego. "Jeżozwierze" nagrali bardzo literackie dzieło, które warte jest wysokiej oceny. Album nazwać można (bardzo modnie ostatnio) koncept, gdyż teksty łączą się w jedną całość, opowiadając o anomaliach współczesnej młodzieży, o pokusach technologii, które zdolne są zamknąć nas w swoją paszczę.
Zaczyna się bardzo złowieszczo od tytułowego utworu. Ma on jakiś horrorowi klimat, który przyprawia o dreszcze. Jest tam również trochę heavymetalowo. Drugie na płycie "My Ashes" jest spokojne. W refrenie słychać symfonie świetnie współgrające z gitarą akustyczną i głosem Wilsona. Cudo! W ogóle dużo na tej płycie melancholii i smutku (m.in. Sentimental uformowane różnymi ciekawymi dodatkami).
Stopniowo rozwijające się "Way Out of Here" z przejmującą wokalizą oraz niesamowitą solówką gitarową. Na koniec zostawiłam sobie najlepsze! Chodzi tu mianowicie o prawie 18-minutowe "Anesthetize". Zaczyna się bardzo niewinnie. Oprócz perkusji i charczącej w oddali gitary słychać rytm wybijany jakby na cymbałkach. Potem powoli klimat staje się podniosły. Głos Steve'a narasta mocą. Coraz więcej jest w niej heavymetalowego szumu, a także kolejny popis umiejętności gitarowych Alexa Difesona. Longplay zamyka utwór "Sleep To Getta". Możemy w nim usłyszeć nieco bardziej orientalne klimaty, trochę przesterowane, a nawet trochę jazzujące.
Płyta dla tych, którzy lubią Porcupine Tree. Może banalne, ale prawdziwe. Panowie udowadniają tym krążkiem, że w tym co robią są prawdziwymi mistrzami i bardzo prawdopodobne jest to, że długo nimi pozostaną…
Wydawca: Roadrunner Records (2007)
Stopniowo rozwijające się "Way Out of Here" z przejmującą wokalizą oraz niesamowitą solówką gitarową. Na koniec zostawiłam sobie najlepsze! Chodzi tu mianowicie o prawie 18-minutowe "Anesthetize". Zaczyna się bardzo niewinnie. Oprócz perkusji i charczącej w oddali gitary słychać rytm wybijany jakby na cymbałkach. Potem powoli klimat staje się podniosły. Głos Steve'a narasta mocą. Coraz więcej jest w niej heavymetalowego szumu, a także kolejny popis umiejętności gitarowych Alexa Difesona. Longplay zamyka utwór "Sleep To Getta". Możemy w nim usłyszeć nieco bardziej orientalne klimaty, trochę przesterowane, a nawet trochę jazzujące.
Płyta dla tych, którzy lubią Porcupine Tree. Może banalne, ale prawdziwe. Panowie udowadniają tym krążkiem, że w tym co robią są prawdziwymi mistrzami i bardzo prawdopodobne jest to, że długo nimi pozostaną…
Wydawca: Roadrunner Records (2007)
Steve Wilson Steven Wilson Rock-Serwis Lightbulb Sun Poznań Amorphis prog rock psychedelic rock Grace For Drowning progrock koncert Blackfield Nightwish koncerty rock progresywny Stupid Dream Kraków The Incident Porcupine Tree An evening with Steven Wilson metal Fear Of A Blank Planet art rock progressive rock Aviv Geffen