Recenzje : Mouga - The God And Devil's Schnapps
Mouga to zupełnie nieznana tarnogórska formacja, która właśnie debiutuje krążkiem "The God And Devil's Schnapps". Po zapoznaniu się z tym albumem myślę, że o grupie niedługo będzie dość głośno i wcale nie chodzi tu o to czy debiut Mougi jest dobry czy nie. Mamy tu bowiem do czynienia z graniem, które mogłoby zagościć na srebrnym ekranie i mogłoby zdobyć rzesze wielbicieli.
"The God And Devil's Schnapps" to dziesięć utworów gdzieś z pogranicza metalcore'u, rocka i komercyjnego punka jakiego pełno w telewizji. Kawałki są wyjątkowo śpiewne, żywe, pełne energii, a zarazem ambitniejsze od tych, które mamy okazję oglądać w TV.
Nie da się jednak ukryć, że Mouga w dużej mierze gra muzykę dla mas. Krzyczane wokale przeplatane z melodyjnymi refrenami, proste, punkujące riffy ozdobione tu i ówdzie jakimś zalatującym progrockowym motywem, choć pozornie banalne, w ogólnym rozrachunku dają zestaw naprawdę przyjemnych piosenek, w których odnajdziemy kilka aranżacyjnych smaczków, zwłaszcza w pracy sekcji rytmicznej.
Oczywiście Mouga niczego tym albumem nie rewolucjonizuje, ale wydaje mi się, że jest to w tym momencie najpoważniejszy konkurent dla Frontside - zespół tworzy muzykę bardziej urozmaiconą, mniej tendencyjną, a równocześnie energiczną, śpiewną, która może spokojnie trafić w gusta miłośników lżejszego grania. "The God And Devil's Schnapps" naszpikowana jest wpadającymi w ucho melodiami, a piosenki oparte są na solidnych fundamentach i pomysłach.
Debiutancki album Mougi w moim odczuciu jawi się jako bardzo przyjemne zaskoczenie. Płyta spokojnie powinna trafić w gusta zarówno miłośników Papa Roach, jak i Bon Jovi, Aerosmith czy nawet Killswitch Engage. Tarnogórzanie umiejętnie lawirują pomiędzy tymi bardziej buntowniczymi nurtami oferując muzykę spontaniczną, energiczną, ale i na tyle wypolerowaną i przemyślaną, że ciężko jest jej nie polubić.
Tracklista:
01. Placebo Silence
02. Spider.Clock.Motel.
03. Don't Look Down
04. Who Killed The Phoenix
05. I Can Hold
06. Mescaline
07. Ten Miles Away
08. Veins
09. The Animal
10. Shackles & Feathers
Wydawca: Mystic (2009)
Nie da się jednak ukryć, że Mouga w dużej mierze gra muzykę dla mas. Krzyczane wokale przeplatane z melodyjnymi refrenami, proste, punkujące riffy ozdobione tu i ówdzie jakimś zalatującym progrockowym motywem, choć pozornie banalne, w ogólnym rozrachunku dają zestaw naprawdę przyjemnych piosenek, w których odnajdziemy kilka aranżacyjnych smaczków, zwłaszcza w pracy sekcji rytmicznej.
Oczywiście Mouga niczego tym albumem nie rewolucjonizuje, ale wydaje mi się, że jest to w tym momencie najpoważniejszy konkurent dla Frontside - zespół tworzy muzykę bardziej urozmaiconą, mniej tendencyjną, a równocześnie energiczną, śpiewną, która może spokojnie trafić w gusta miłośników lżejszego grania. "The God And Devil's Schnapps" naszpikowana jest wpadającymi w ucho melodiami, a piosenki oparte są na solidnych fundamentach i pomysłach.
Debiutancki album Mougi w moim odczuciu jawi się jako bardzo przyjemne zaskoczenie. Płyta spokojnie powinna trafić w gusta zarówno miłośników Papa Roach, jak i Bon Jovi, Aerosmith czy nawet Killswitch Engage. Tarnogórzanie umiejętnie lawirują pomiędzy tymi bardziej buntowniczymi nurtami oferując muzykę spontaniczną, energiczną, ale i na tyle wypolerowaną i przemyślaną, że ciężko jest jej nie polubić.
Tracklista:
01. Placebo Silence
02. Spider.Clock.Motel.
03. Don't Look Down
04. Who Killed The Phoenix
05. I Can Hold
06. Mescaline
07. Ten Miles Away
08. Veins
09. The Animal
10. Shackles & Feathers
Wydawca: Mystic (2009)
