Recenzje : Marduk - Rom 5:12
Tytuł krążka odnosi się do biblijnego Listu do Rzymian - rozdział piąty, wers 12: "Dlatego jak grzech zagościł na ziemi przez poprzed jednego człowieka, a śmierć poprzez grzech, śmierć zagościła we wszystkich, bo wszyscy grzeszyli". Marduk powrócił, ale chyba nikt się nie spodziewał, że wróci w takim stylu. Ostatnie krążki miały generalnie bardzo przeciętną, by nie rzec słabą prasę.
"Rom 5:12" - co najmniej szok! Black metal jakich mało - prosty, czadowy, zapadający w pamięć, energiczny, jakże inny od tego co zespół prezentował na "Panzer Division Marduk", "Heaven Shall Burn..." czy "Those Of The Unlight". Muzyka jest bardzo surowa, bardzo naturalna, a zarazem bardzo przejrzysta i przemyślana. Już nie pamiętam, kiedy usłyszałem stricte blackowy krążek, w którym kawałki nie byłyby podobne do siebie - tutaj nie są!
Oddzielna kwestia to naprawdę fenomenalne partie wokalne Mortuusa - bardzo urozmaicone i bardzo czytelne - kolejny plus! Również brzmienie trzeba zapisać na plus - bardzo surowe, odrobinę puste brzmienie bębnów, ale wszystkie instrumenty są bardzo czytelne. Podoba mi się także fakt, że zespół różnicuje tempo i nigdy nie mamy doczynienia z nieczytelną nawałnica dźwięków - raz jest naprawdę wściekle i agresywnie, innym razem jest spokojnie, a gitarki wygrywają melodie rodem z katarynki. Jedynym mankamentem może być fakt, że album trwa aż 55 minut, co przy takim gatunku muzycznym może być męczące.
Marduk powraca w wielkim stylu, wprowadzając powiew świeżości na skostniałą skandynawską scenę. "Rom 5:12" to krążek, którego naprawdę przyjemnie się słucha i jest czego posłuchać, nawet jeśli jest to prymitywne. Zaryzykuję nawet stwierdzeniem, że jest to najlepszy krążek zespołu, a na pewno najbardziej wyrazisty. Na pewno jest to jedna z licznych niespodzianek w tym roku.
Wydawca: Regain Records (2007)
Oddzielna kwestia to naprawdę fenomenalne partie wokalne Mortuusa - bardzo urozmaicone i bardzo czytelne - kolejny plus! Również brzmienie trzeba zapisać na plus - bardzo surowe, odrobinę puste brzmienie bębnów, ale wszystkie instrumenty są bardzo czytelne. Podoba mi się także fakt, że zespół różnicuje tempo i nigdy nie mamy doczynienia z nieczytelną nawałnica dźwięków - raz jest naprawdę wściekle i agresywnie, innym razem jest spokojnie, a gitarki wygrywają melodie rodem z katarynki. Jedynym mankamentem może być fakt, że album trwa aż 55 minut, co przy takim gatunku muzycznym może być męczące.
Marduk powraca w wielkim stylu, wprowadzając powiew świeżości na skostniałą skandynawską scenę. "Rom 5:12" to krążek, którego naprawdę przyjemnie się słucha i jest czego posłuchać, nawet jeśli jest to prymitywne. Zaryzykuję nawet stwierdzeniem, że jest to najlepszy krążek zespołu, a na pewno najbardziej wyrazisty. Na pewno jest to jedna z licznych niespodzianek w tym roku.
Wydawca: Regain Records (2007)
pagan metal Czechy death metal Vomitory czy Walls Of Jericho gothic metal viking metal folk metal Suffocation thrash metal Brutal Assault symphonic metal black metal Marduk Madball Orphaned Land progressive metal melodic metal Krisiun Jaromer Pestilence Turisas doom metal ambient Rom 5:12 Misery Index