Recenzje : Japandroids - Post-Nothing

To co przynosi ta współpraca, dobrze charakteryzuje już otwierajÄ…ca album drapieżna tryskajÄ…ca mÅ‚odzieÅ„ca energiÄ… kompozycja "The Boys Are Leaving Town". Panowie brzmiÄ… surowo i oszczÄ™dnie, ale przy tym mocno i rzeczowo. Dobrze wiedzÄ… też jak zamieszać tak, żeby dziaÅ‚o siÄ™ naprawdÄ™ dużo ("Young Hearts Spark Fire"). Wiadome jest jednak – haÅ‚asować może dosÅ‚ownie każdy - sztukÄ… jest skonstruować z tego jazgotu prawdziwÄ… muzykÄ™. A to muzykom Japandroids na caÅ‚e szczęście to siÄ™ udaje. Po pierwsze dlatego, że oni naprawdÄ™ potrafiÄ… grać na swoich instrumentach. Po drugie majÄ… Å‚eb na karku i kombinujÄ… na tyle dużo, a przede wszystkim na tyle ciekawie, że raczej trudno jest siÄ™ przy "Post-Nothing" znudzić. Jest kilka Å›wieżych, wÅ‚asnych pomysłów, zagranych tak jakby od niechcenia, caÅ‚kiem instynktownie ("I Quit Girls"). Nadmienić należy również przy tym, że chÅ‚opaków nie ominÄ…Å‚ talent do zgrabnych melodyjnych refrenów - nie sÄ… one może i nadzwyczaj wybitne, ale po dÅ‚uższym obcowaniu z tym longplayem, zostawiajÄ… swój trwaÅ‚y Å›lad w pamiÄ™ci.

Oczywiście przepis na taka muzykę nie jest niczym nowym. Całość mieści się w dość pojemnym przedziale alternatywnego rocka, chociaż to mocno naciągana teoria. Sami muzycy swoją twórczość określają mianem garage punk rock. I tego bym się raczej trzymał. Sporo tu w pełni świadomych zapożyczeń (McLusky, At the Drive-In), które chytrze spleciono z niezwykle ciekawą i szorstką stylizacją brzmieniową. Bywa jazgotliwie i brudno, jednakże w żadnym wypadku nie nazwałbym tej muzyki chaotyczną.

Ten album od pierwszego odsłuchania może wciągnąć. Na pewno zaś daje pojęcie, o tym na czym polega siła tego duetu. "Post-Nothing" to zdecydowany krok w naprzód w karierze tego zespołu - styl Japandroids okrzepł, ta muzyka brzmi dojrzalej niż na dwóch poprzedzających ją mini albumach ("All Lies" - 07' i "Lullabye Death Jams" - 08-).