Recenzje : Ann Rice - Wampir Lestat
"Wampir Lestat" to druga z kolei powieść Ann Rice (po "Wywiadzie Z Wampirem") z cyklu "Kroniki Wampirze". Książka napisana jest (podobnie jak jej poprzedniczka) w formie autobiografii, tym razem wampira Lestata de Lincourt, który opowiada historię swojego krótkiego życia i zdarzeniach po mrocznej przemianie.
Tytułowy bohater w swej opowieści przenosi nas w czasy XVIII wiecznego Paryża, wdraża w problematykę pojmowania dobra i zła, pokazuje, iż wampiry (z pozoru brutalne i okrutne) potrafią dostrzec i pokochać piękno. I to właśnie miłości poszukują najbardziej.
Jednocześnie jest to rodzaj usprawiedliwienia, próba wyjaśnienia zachowń wobec Claudii i Louisa de Pointe du Lac (bohaterów "Wywiadu Z Wampirem", gdzie Lestat przedstawiony został jako postać raczej negatywna, pełna złych emocji). Książka ta niejako pomaga nam zrozumieć motywy jego postępowania.
Uważam, że tę książkę powinni przeczytać wszyscy, którzy kachają wampiry. Jednak nie polecam jej osobom, które nie lubią długich i szczegółowych opisów miejsc i sytuacji (chociaż uważam, że opis ówczesnego paryża zasługuje na pochwałę). Książka zawiera także wiele rozbudowanych i skomplikowanych przemyśleń wampira, które z kolei skłaniają nas do refleksji nad własnym życiem i postępowaniem.
Nie znajdziecie tu również krwawych i brutalnych opisów wydarzeń, niespodziewanych zwrotów akcji itp. Jednak jest to jedna z najbardziej nastrojowych książek, którą czyta się w nadzei, iż nigdy się nie skończy i często do niej powraca.
W oparciu o tę książkę oraz "Królową Potępionych" nakręcono film pod tym samym tytułem z Stuartem Townsendem, Leną Oil i Vincentem Perezem.
Jednocześnie jest to rodzaj usprawiedliwienia, próba wyjaśnienia zachowń wobec Claudii i Louisa de Pointe du Lac (bohaterów "Wywiadu Z Wampirem", gdzie Lestat przedstawiony został jako postać raczej negatywna, pełna złych emocji). Książka ta niejako pomaga nam zrozumieć motywy jego postępowania.
Uważam, że tę książkę powinni przeczytać wszyscy, którzy kachają wampiry. Jednak nie polecam jej osobom, które nie lubią długich i szczegółowych opisów miejsc i sytuacji (chociaż uważam, że opis ówczesnego paryża zasługuje na pochwałę). Książka zawiera także wiele rozbudowanych i skomplikowanych przemyśleń wampira, które z kolei skłaniają nas do refleksji nad własnym życiem i postępowaniem.
Nie znajdziecie tu również krwawych i brutalnych opisów wydarzeń, niespodziewanych zwrotów akcji itp. Jednak jest to jedna z najbardziej nastrojowych książek, którą czyta się w nadzei, iż nigdy się nie skończy i często do niej powraca.
W oparciu o tę książkę oraz "Królową Potępionych" nakręcono film pod tym samym tytułem z Stuartem Townsendem, Leną Oil i Vincentem Perezem.
