Relacje : ADHD Tour 2009 - Eskulap, Poznań (1.10.2009)
Niedawno zakończyła się 20-eventowa trasa koncertowa zespołu Riverside w naszym kraju - formacji, jakiej chyba zarówno w Polsce jak i na świecie fanom metalu progresywnego przedstawiać nie trzeba. Tym razem (tak jak i półtora roku temu) warszawiacy ponownie nie ominęli stolicy Wielkopolski. Kolejny też raz wystąpili w klubie Eskulap wraz z supportującymi ich muzykami z Division By Zero. W rezultacie otrzymaliśmy łącznie prawie trzygodzinne metalowe danie polane gęstym, progresywnym sosem.
Licznie przybyłym do klubu fanom kazano czekać na rozpoczęcie pierwszego występu aż do godziny 20-tej, kiedy to na scenie pojawiła się piątka panów z Division By Zero. Repertuar grupy tym razem - bardziej niż poprzednio - wzbogacony był o nowe kompozycje, a to w związku ze zbliżającą się premierą drugiego studyjnego wydawnictwa Ślązaków pod tytułem "Independent Harmony". Jak zwykle dominowały dosadne, ciężkie brzmienia gitar oraz klawiszowe wstawki, a uwagę zwracała także bardzo sprawna gra perkusisty i odmieniony image wokalisty. Osobiście najbardziej spodobało mi się wykonanie znanego z "Tyranny of Therapy" utworu "Your Salvation", być może dlatego, że to ogólnie mój ulubiony numer tego zespołu, natomiast nowe kawałki już tak przekonująco nie wypadły (czyżby lekkie przekombinowanie i 'przetechnicznienie'?), ale często tak bywa w przypadku zaznajamiania publiczności ze świeżym materiałem, że nie wydaje się on tak dobry, jak poprzednie dokonania.
Koncert Division By Zero potrwał może z 40-45 minut, po czym nastąpiła wcale nie taka długa, o dziwo, przerwa techniczna, pozwalająca publice dotlenić się w holu i przy barze (jak zazwyczaj w sali ze sceną można było wieszać w powietrzu przysłowiową siekierę).
Jak było do przewidzenia z relacji z wcześniejszych koncertów na trasie Anno Domini High Definition Tour 2009 - Riverside rozpoczęło od wykonania "02 Panic Room", a następnie przeszło do najdłuższej swojej kompozycji (która jak dla mnie zawsze stanowi główny punkt programu), czyli grubo ponad 15-minutowego "Second Life Syndrome", urozmaiconego w końcówce motywem ze "Schizophrenic Prayer". Ten niesamowity utwór jak zwykle wywoływał ciary na plecach, zwłaszcza podczas płynących solówek gitary, jednak odnoszę wrażenie, że z koncertu na koncert jest on grany jakoś szybciej i nie ma już w sobie tyle niewytłumaczalnej tajemniczości, jaka emanowała z niego na początku... Cóż, zespół wyraźnie dąży w kierunku bardziej technicznego progmetalu i dlatego większość art-rockowych smaczków schodzi na dalszy plan.
Póki co, po gigancie "SLS" muzycy zaprezentowali jeszcze dwie starsze kompozycje - "The Same River" oraz akustyczne "In Two Minds". Później nastąpiło to, o czym informacje krążyły już od jakiegoś czasu przed rozpoczęciem trasy - mianowicie zespół w całości wykonał materiał z ostatniego albumu: "Hyperactive", "Driven to Destruction", "Egoist Hedonist", najlepiej chyba przyjęte z nowości - "Left Out" oraz kończące podstawową część występu "Hybrid Times". Publiczność, mimo panującej na sali wysokiej temperatury, a przede wszystkim braku tlenu i ścisku, każdy utwór doceniła gromkimi oklaskami, choć pod koniec występu zaczęło powoli udzielać się zniecierpliwienie w oczekiwaniu na wykonanie jakiegoś dobrze znanego a więc starszego numeru.
Faktem oczywistym stało się wykonanie kilku bisów - bez tego publika z pewnością nie pozwoliłaby Riverside opuścić klubu. Myślałam, że zespół nie jest już w stanie niczym mnie zaskoczyć (w końcu to nie pierwszy, nie drugi, ani nawet nie trzeci koncert tej formacji, który dane było mi oglądać), a tutaj niespodzianka - "Stuck Between" na żywo! I nie tylko na żywo, ale i w nieco odmiennym wykonaniu, które wypadło równie interesująco jak na płycie. To nie koniec bisów, gdyż zaraz potem zespół uraczył nas łączoną wersją dwóch "Reality Dream'ów" (cz. II i III), a po tym instrumentalnym przerywniku, na życzenie nieustępującej w brawach publiczności, wykonano "Rapid Eye Movement". Po ostatecznym zakończeniu występu muzycy i tak jeszcze pojawili się raz na scenie dając głęboki ukłon w podziękowaniu dla wytrwałości ściśniętych jak sardynki pod sceną najbardziej wytrwałych fanów.
Godzina stała się późna, co oznaczało tylko jedno - koncert był konkretny (12, a w praktyce 13 zagranych wielominutowych utworów), a Mariusz Duda, Michał Łapaj, Piotr Grudziński i Piotr Kozieradzki dali z siebie wszystko, prezentując show na typowym dla nich wysokim poziomie. Frekwencja mimo nie aż tak tanich znów biletów (w dniu koncertu 50 zł) dopisała - duszna, nieklimatyzowana sala Eskulapa wypełniona była po brzegi, wejściówki w przedsprzedaży również rozchodziły się jak świeże bułeczki.
Członkowie zespołu w końcu chyba dotarli już do takiego momentu w swojej karierze, że nawet gdyby nie było żadnej promocji byliby w stanie przyciągnąć na swoje koncerty tłumy fanów progresywnego grania - wystarczy jedno magiczne słowo: Riverside.
Koncert Division By Zero potrwał może z 40-45 minut, po czym nastąpiła wcale nie taka długa, o dziwo, przerwa techniczna, pozwalająca publice dotlenić się w holu i przy barze (jak zazwyczaj w sali ze sceną można było wieszać w powietrzu przysłowiową siekierę).
Jak było do przewidzenia z relacji z wcześniejszych koncertów na trasie Anno Domini High Definition Tour 2009 - Riverside rozpoczęło od wykonania "02 Panic Room", a następnie przeszło do najdłuższej swojej kompozycji (która jak dla mnie zawsze stanowi główny punkt programu), czyli grubo ponad 15-minutowego "Second Life Syndrome", urozmaiconego w końcówce motywem ze "Schizophrenic Prayer". Ten niesamowity utwór jak zwykle wywoływał ciary na plecach, zwłaszcza podczas płynących solówek gitary, jednak odnoszę wrażenie, że z koncertu na koncert jest on grany jakoś szybciej i nie ma już w sobie tyle niewytłumaczalnej tajemniczości, jaka emanowała z niego na początku... Cóż, zespół wyraźnie dąży w kierunku bardziej technicznego progmetalu i dlatego większość art-rockowych smaczków schodzi na dalszy plan.
Póki co, po gigancie "SLS" muzycy zaprezentowali jeszcze dwie starsze kompozycje - "The Same River" oraz akustyczne "In Two Minds". Później nastąpiło to, o czym informacje krążyły już od jakiegoś czasu przed rozpoczęciem trasy - mianowicie zespół w całości wykonał materiał z ostatniego albumu: "Hyperactive", "Driven to Destruction", "Egoist Hedonist", najlepiej chyba przyjęte z nowości - "Left Out" oraz kończące podstawową część występu "Hybrid Times". Publiczność, mimo panującej na sali wysokiej temperatury, a przede wszystkim braku tlenu i ścisku, każdy utwór doceniła gromkimi oklaskami, choć pod koniec występu zaczęło powoli udzielać się zniecierpliwienie w oczekiwaniu na wykonanie jakiegoś dobrze znanego a więc starszego numeru.
Faktem oczywistym stało się wykonanie kilku bisów - bez tego publika z pewnością nie pozwoliłaby Riverside opuścić klubu. Myślałam, że zespół nie jest już w stanie niczym mnie zaskoczyć (w końcu to nie pierwszy, nie drugi, ani nawet nie trzeci koncert tej formacji, który dane było mi oglądać), a tutaj niespodzianka - "Stuck Between" na żywo! I nie tylko na żywo, ale i w nieco odmiennym wykonaniu, które wypadło równie interesująco jak na płycie. To nie koniec bisów, gdyż zaraz potem zespół uraczył nas łączoną wersją dwóch "Reality Dream'ów" (cz. II i III), a po tym instrumentalnym przerywniku, na życzenie nieustępującej w brawach publiczności, wykonano "Rapid Eye Movement". Po ostatecznym zakończeniu występu muzycy i tak jeszcze pojawili się raz na scenie dając głęboki ukłon w podziękowaniu dla wytrwałości ściśniętych jak sardynki pod sceną najbardziej wytrwałych fanów.
Godzina stała się późna, co oznaczało tylko jedno - koncert był konkretny (12, a w praktyce 13 zagranych wielominutowych utworów), a Mariusz Duda, Michał Łapaj, Piotr Grudziński i Piotr Kozieradzki dali z siebie wszystko, prezentując show na typowym dla nich wysokim poziomie. Frekwencja mimo nie aż tak tanich znów biletów (w dniu koncertu 50 zł) dopisała - duszna, nieklimatyzowana sala Eskulapa wypełniona była po brzegi, wejściówki w przedsprzedaży również rozchodziły się jak świeże bułeczki.
Członkowie zespołu w końcu chyba dotarli już do takiego momentu w swojej karierze, że nawet gdyby nie było żadnej promocji byliby w stanie przyciągnąć na swoje koncerty tłumy fanów progresywnego grania - wystarczy jedno magiczne słowo: Riverside.
progressive metal death metal Poznań progressive rock Riverside rock Division By Zero Michał Łapaj Anno Domini High Definition Disperse Blue Note Anno Domini High Definition Tour 2009 art rock Mariusz Duda black metal Kraków ADHD Iluzjon U Bazyla Warszawa Piotr Kozieradzki Eskulap progmetal koncert prog metal
