Przyjaźń między kobietą a mężczyzną.

Raven · Bicz

O przyjaźni myślimy tak samo. Właśnie dlatego uważam, że nawet w przypadku, gdy pojawią się myśli o seksie, nie będzie to kłopot niszczący przyjaźń. Przyjaźń chyba nie musi być bezbolesna? Moim zdaniem szczerość jest istotna, a bywa, że boli. Wsparcie w potrzebie nie jest tym samym, co akceptacja błędu, etc. Stąd i w przypadku jakichś "miłosnych" problemów przyjaźni nie powinno się nic stać. Rozumie się przecież drugą osobę, rozumie się jej odmowę i rozumie się jej ochotę. Można nie podzielać. I już. Bo znów - przyjaźń zawsze łatwa, lekka, przyjemna, jest niepewna. O wiele cenniejsza jest dla mnie, gdy sprawdziły ją gorsze momenty, gdy istniały burze.

Signa · Bicz

Podpisuję się pod tym oboma rękoma.

Jak to już mignęło gdzieś w tym temacie, przyjaźń to mocne słowo, którego często nadużywa się (najczęściej wtedy, kiedy nie zna się relacji jeszcze głębszych) wobec bardzo dobrej, długiej, zażyłej znajomości, w której ludzie sporo o sobie wiedzą, czują się ze sobą dobrze i mogą na siebie liczyć. Trzeba by w życiu nic innego nie robić, aby mieć czas na nawiązywanie i pielęgnowanie nawet, powiedzmy, czterech relacji przyjacielskich (przy czym jako przyjaźń rozumiem wyjątkowo intensywne wzajemne współkształtowanie się dwojga ludzi - intelektualne, emocjonalne etc., wsparte poczuciem pełnego bezpieczeństwa i swobody w kontakcie z daną osobą). Relacja, która stwarza się codziennie, poprzez intensywne obcowanie z drugim człowiekiem i przeżywanie z nim różnych rzeczy, zawsze będzie "do przodu" względem relacji, w której ludzie spotykają się z równą intensywnością choćby raz na tydzień (a przecież życie większości ludzi wypełnia jeszcze szczelnie szkoła i/lub praca) - współuczestniczą w ten sposób w mniejszej ilości zdarzeń, mniej wymian zdań między nimi zachodzi, wreszcie - ich relacja staje się bardziej sprawozdawcza, zmusza do opierania wiedzy o drugim człowieku na jego słowach, w nieproporcjonalnie mniejszym stopniu popartych własnymi obserwacjami tego, co u podstaw słów legło. Moje zdanie jest takie, że jeśli jesteśmy w stanie człowieka dogłębnie poznać i poznanie to cały czas owocnie aktualizować, a mamy do czynienia z, powiedzmy, czwórką takich ludzi, to albo przyjaźnimy się z ludźmi relatywnie mało skomplikowanymi i relatywnie wolno posuwającymi się naprzód, albo tylko wydaje nam się, że naprawdę dobrze ich znamy.

Moim najbliższym przyjacielem jest mój Mężczyzna i przyznam szczerze, że ilekroć mam do wyboru poświęcenie czasu na nawiązanie i pielęgnowanie przyjaźni z innym mężczyzną oraz poświęcenie czasu na pielęgnowanie przyjaźni w moim związku uczuciowym, wybieram to drugie - życie jest moim zdaniem zbyt krótkie i zbyt wiele rzeczy innych, niż same relacje międzyludzkie, oferuje, aby w przyjaźni rozmieniać się na drobne. Co oczywiście nie wyklucza posiadania przeze mnie grona sprawdzonych kolegów i koleżanek, których bardzo lubię i którzy mogą liczyć na moje chętne ucho oraz szeroko pojętą pomoc.

"Mit Worten läßt sich trefflich streiten."

thistle89 · Primogen

IMO - przyjaźń może nie aż taka prawdziwa, ale coś więcej niż tylko koleżeństwo. Musi jednak minąć sporo czasu, musi przejść ewentualna złość i uczucie (tak - uczucie "miłości" znika, gdy ten ktoś nie był TYM KIMŚ).

Jednak Ci co nie wierzą w przyjaźń damsko-męską powiedzą, że to niemożliwe.
Wszystko jest możliwe.

Aliquando praeterea rideo, jocoro, ludo, homo sum. http://oskarliterski.blog.pl http://czyndobro.org/

lordagon · Bicz

przyjażń? mimo ze intencje po rozstaniu mogą być jak najlepsze, nie zawsze ex-przyjaźń wygląda tak jak powinna.

Arantasar · Anciliae

Moim zdaniem jak najbardziej

Może i się rozstajemy, ale to nie znaczy, że zupełnie przestajemy się rozumieć, tracimy wspólne tematy i wspomnienia

To prawda, że ciężko cofnąć się w rozwoju znajomości do etapu przyjaźni, ale jeśli ktoś jest nam bliski, to czy warto z tego rezygnować tylko z powodu nieudanego związku?

On and on we keep growing inside, hopefully for a long, long time...

Przyjaźń między kobietą a mężczyzną.

Menu

Linki Sponsorowane