Castle Party 2018
Wracać wciąż do domu Le Guin
Recenzje :

Throne Of Chaos - Loss Angeles

Throne Of Chaos to szerzej nieznana formacja, która moją uwagę zwróciła pochlebnymi recenzjami płyty "Loss Angeles". Nie wiedząc czego się spodziewać otrzymałem coś co mnie bardzo zaskoczyło. Rzadko się bowiem zdarza, aby zespół, który tworzył dość piosenkowe utwory, z pozoru wręcz proste i klasyczne przemycał w swojej muzyce całą paletę elementów typowych dla innych gatunków.
Więcej Komentarz
Recenzje :

Ulver - Perdition City

Nigdy nie rozumiałem fenomenu tego zespołu. Szanuje Ulver za to, że każdy kolejny album odzwierciedla inną stylistykę, ale niestety wykonanie już nie przemawiało do mojego gustu. "Perdition City" w opinii wielu uchodzi na największe dokonanie Norwegów Norwegów szczerze się mogę pod tym podpisać.
Więcej
Komentarze
kybele : Jak technicznie to brzmi, jak oschle się o dźwiękach recenzent wypowia...
Recenzje :

Dysrhythmia - Barriers And Passages

Oto kolejny zespół, uprawiający muzykę instrumentalną, która polega na molestowaniu sprzętu grającego i utrudniania życia słuchaczowi. Dysrhythmia ma już na swoim koncie kilka albumów, a "Barriers And Passages" to jej najnowsza propozycja.
Więcej Komentarz
Recenzje :

Mr. Bungle - Disco Volante

Długo zabierałem się do napisania tej recenzji. Jak bowiem można określić w kilku zdaniach muzykę, która nie jest podobna do czegokolwiek innego, jest bogatsza niż sezam Ali Baby, bardziej nieprzewidywalna niż poczynania Stalina a zarazem bardziej pokręcona niż wzór na ryzyko portfela akcji.
Więcej Komentarz
Recenzje :

King Crimson - Red

Jeden kolor, a tyle znaczeń. Czerwień dodaje energii, odwagi, wyzwala bunt, namiętność, jest twórcza a jednocześnie niszczycielska. Podobnie sytuacja ma się z płytą "Red" będącą ostatnim wcieleniem Karmazynowego Króla z lat 70-tych.
Więcej Komentarz
Encyklopedia :

King Crimson

King Crimson - brytyjska supergrupa z kręgu progresywnego rocka, która bodaj najdalej rozciągnęła granice gatunku. Wskutek licznych zmian personalnych, grupa nigdy nie wykształciła stałego brzmienia. Założycielem grupy i jej jedynym stałym członkiem jest Robert Fripp, wirtuoz gitary i melotronu.
Recenzje :

The Mass - City Of Dis

Od dobrych kilku miesięcy kilka osób mówiło mi o amerykańskim The Mass, o tym, że ich muzyka jest intryguąca, wciągająca, pełna kontrastów, nikt jednak nie potrafił mi dokładnie opisać, czego się mogłem po tym wydawnictwie spodziewać. Teraz, gdy już poznałem "City Of Dis" stwierdzam, że sam bym nie potrafił tej muzyki opisać. Najprościej nazwać to alternative extreme metalem, ale z drugiej strony to pojęcie nic nie mówi.
Komentarze
Stary_Zgred : Słucham od półtora tygodnia i się saksofonu w tych utworach nasłuc...
Recenzje :

Ved Buens Ende - Written in Waters

Ile razy w życiu zdarzyło Wam się słuchać krążka, który porażał swoją oryginalnością, był tworem wymykającym się wszelkim klasyfikacjom, działał na podświadomość, wzbudzał niepokój stosując bardzo standardowe środki przekazu? Ved Buens Ende jest właśnie takim zespołem - intrygującym, budzacym niepokój i cholernie schizującym ... sama muzyka jest zjawiskiem - zupełnie jak chwilowa egzystencja tej nieistniejącej już formacji. Przez rok egzystencji w składzie gościli m.in. muzycy Arcturus, Ulver i Dodheimsgard. W efekcie powstało jedno demo oraz jeden pełnowymiarowy album.
Muzyka :

The Best Of Polish Smooth Jazz ... Ever

Zanim napiszę o samej płycie, zaprezentuję dość ciekawe wydawnictwo, które ją promuje. Recycling Records - jak piszą o sobie sami twórcy wydawnictwa to "fabryka dźwiękowego recyklingu, bastion muzyki niepokornej". Sama wytwórnia powstała aby promować ideę - i tu ciekawe sformułowanie - "plądrofonii" poprzez publikację nagrań muzyki eksperymentalnej, hałaśliwej, awangardowej, opartych na fragmentach już istniejących utworów.
Recenzje :

Coroner - Grin

Ostatni i chyba najmniej znany i doceniany album legendarnych Szwajcarów. Prawdziwy „biały kruk” płytotek - thrash, który z thrashem w zasadzie ma niewiele wspólnego; progresja, która nie znalazła w zasadzie naśladowców – tak po krótce można opisać „Grin”. Gdy płyta ukazała się w 1993 roku, zbierał same świetne recenzje, które niestety nie znalazły odbicia w oczach fanów, a zespół przestał istnieć.
Komentarze
Harlequin : No i po tych kilka latach w końcu "Grin" mnie oczarował :D przeswietna pł...
Harlequin : Zupełnie się z Tobą nie zgodzę Harlequinie. Dla mnie jest to jeden z na...
horseman : Zupełnie się z Tobą nie zgodzę Harlequinie. Dla mnie jest to jeden z na...
Encyklopedia :

Mr. Bungle

Mr. Bungle - zespół rockowy założony w 1985 roku przez Trevora Dunna (gitara basowa), Mike'a Pattona (wokal), Treya Spruance'a (gitara elektryczna) i Jeda Wattsa (perkusja). Grupa łączyła wiele stylów muzycznych takich jak rock, jazz, funk czy folk. Muzycy nie przestają poszukiwać nowych brzmień. W swojej kolekcji mają aż cztery płyty demo: "The Raging Wrath Of Easter Bunny" (1986), "Bowel Of Chiley" (1987), "Goddamit I Love America" (1988) i "OU818" (1989).
Encyklopedia :

Clann Zú

Clann Zú - australijsko-irlandzka grupa muzyczna założona w 1999 roku w Melbourne przez Benjamina Andrewsa (gitara elektryczna), Russella Fawcusa (wokal, skrzypce elektryczne, instrumenty klawiszowe), Declana De Barra (bodhrán, wokal) oraz Liama Andrewsa (gitara basowa).
Muzyka :

Diamanda Galas - Guilty Guilty Guilty

Po czterech latach milczenia z nową płytą powraca Diamanda Galas. Album pod tytułem "Guilty Guilty Guilty" jest siedemnastym albumem artystki, nazywanej najbardziej wrażliwą postacią muzyki przełomu XX i XXI wieku. Po raz kolejny płytę charakteryzować będzie wyjątkowa szczodrość aranżacji, ujmująca szczerość przekazu i wyjątkowy pietyzm kompozycji. Na "Guilty Guilty Guilty" nie zabraknie nagrań inspirowanych jazzem, bluesem, country oraz unikalną muzyką operową w połączeniu z klasycyzmem i elementami ambientu. Wszystkie kunsztowne zabiegi muzyczne mają na celu przenieść słuchacza w wyjątowy świat awangardy i wyobraźni artystki. Płyta ukaże się 31 marca nakładem brytyjskiej wytwórni Mute Records.
Encyklopedia :

Don Caballero

Don Caballero - amerykański zespół rockowy, założony w 1991 roku w Pittsburghu w stanie Pensylwania. Jedna z najważniejszych grup rockowych lat 90, główny przedstawiciel math rocka i odnowiciel gitarowego grania. Niezwykle oryginalna muzyka Don Caballero była w najlepszych momentach wypadkową dynamicznych i skomplikowanych rytmicznie partii perkusyjnych oraz bazującego na tappingu dialogu dwóch gitar.
Recenzje :

King Crimson - Lizard

King Crimson, Lizard, avantgarde, jazz, progressive Kiedy patrzę na współczesną scenę metalową i fascynowanie się oryginalnością i pomysłowością zespołów pokroju System of A Down, The Dillinger Escape Plan czy jakichkolwiek innych reprezentantów technicznego i progresywnego grania, to szyderczy uśmieszek pojawia mi się na twarzy. Wszyscy bowiem powinni wiedzieć, że to własnie King Crimson wymyślił podwaliny pod te wszystkie łamańce i zwyrodnienia, a muzyka zespołu to najwyższa szkoła jazdy. Lider i geniusz muzyczny Roberta Fripp'a objawiał się na każdym albumie w inny spósob, a formacja w pierwszych latach działalności wyeksplorowała wszelkie chyba możliwe nisze ambitnego grania. Choć po dziś dzień za największe dzieło zespołu uchodzi debiutancki "In The Court Of The Crimson King" to właśnie trzeci krązek zespołu "Lizard" wydaje mi się byc tym najbardziej wyrafinowanym.
Komentarze
Harlequin : Cos czuje, ze niedługo kilka innych recek KC powinno sie pojawić :twisted...
Ignor : oj tak okres tworczości69-74 czyli 8 płyt bardzo dobrych, lub tez w niektó...
Harlequin : "P.S.: Kompozycja otwierajaca "Lizard" to "Cirkus". :) Faktycznie => p...
Recenzje :

The Number Twelve Looks Like You - Mongrel

W niespełna dwa lata po dosć ciekawym debiucie "Nuclear.Sad.Nuclear" #12LLY powraca z kolejnym tworem po polsku zatytułowanym "Kundel". Komiczna nazwa zespołu, komiczny tytuł, ale zawartość to nie przelewki. Patrzać na okładkę raczej mało kto byłby skłonny stwierdzić, że "Mongrel" to techniczny mathcore'owy wyziew.
Komentarze
Ignor : ...poprzedzająca Ep-ka ''An Inch of Gold for an Inch of Time'' to chyba najcieka...
Recenzje :

Cheval de Frise - Cheval de Frise

Czy zastanawialiście się kiedykolwiek, jak brzmiałaby płyta, nagrana przez was samych? Bo jeśli o mnie chodzi - to kilka razy sie to zdarzyło. I gdyby nagranie własnego albumu było kiedys możliwe, to mam nadzieję, że brzmiałby on, choć w części podobnie jak debiutancki album francuskiego zespołu Cheval de Frise.
Komentarze
Stary_Zgred : Mmm - znaleziona w internetowym sklepie i niedługo do rąk własnych t...
Harlequin : A dorwałas juz ?
Stary_Zgred : Problem w tym, ze to wydawnictwo w sklepie niestety dośc trudno dostać....
Muzyka :

Dillinger Escape Plan na XXII edycji Metalmanii

Amerykańska grupa Dillinger Escape Plan już w lutym wyruszy w trasę koncertową po Europie. Głównym celem tournée jest promocja wydanego 12 listopada krążka "Ire Works". Od wczoraj wiadomo, że formacja przyjedzie także do Polski, dokładnie 8 marca, w ramach XXII edycji festiwalu Metalmania. Wcześniej swój występ potwierdziły także: Megadeth, Immolation, Overkill i Vader. Trasa koncertowa promująca ostatnie wydawnictwo amerykańskiego zespołu rozpocznie się 1 grudnia w Stanach Zjednoczonych.
Komentarze
Harlequin : DEP nie odpuszcze :P
Harlequin : O rzesz kurwa mac ! teraz to juz na pewno pojade ! ZOBACZYć dep NA ZYW...
Encyklopedia :

Hendrix Jimi

James Marshall Hendrix, znany jako Jimi Hendrix (ur. 27 listopada 1942 w Seattle w USA, zm. 18 września 1970 w Londynie w Anglii) - amerykański gitarzysta, wokalista, kompozytor rockowy najczęściej wiązany ze stylami acid rock, psychodelic rock, blues rock i jazz rock. Jako nastolatek za 5 dolarów kupił używaną gitarę i sam nauczył się na niej grać. Był leworęczny, więc musiał instrument przystosować do swoich potrzeb. Hendrix był jednym z najwybitniejszych gitarzystów i w ogóle instrumentalistów rockowych. Wypracował szereg unikalnych, nieznanych wcześniej technik gry na gitarze elektrycznej - między innymi bardzo kreatywne wykorzystanie sprzężenia zwrotnego, mocno przesterowanych wzmacniaczy oraz zastosowanie szeregu elektronicznych efektów gitarowych. Często też grał na niedokładnie nastrojonych gitarach, dlatego też jego gra bywała lekko fałszywa. Także i nosowy wokal miał tendencje do fałszowania.
Teksty :

Linkin Park - All That Jazz