Felietony : Tatuaż, piercing i zdobienie ciała
Dbałość o wygląd zewnętrzny i chęć upiększania się współcześnie powoduje upowszechnianie tatuowania oraz przekłuwania skóry czyli piercingu. Zabiegi te mają swe historyczne tradycje. Tatuaże, przekłuwanie ciała, makijaż znane są od ponad 5000 lat. Zdobienie ciała w wielu kulturach miało i nadal ma charakter rytualny, często związany z wierzeniami religijnymi. Może też służyć podnoszeniu własnej atrakcyjności.
Zabiegi polegały na malowaniu ciała i wykonywaniu
tatuaży o motywach związanych z przynależnością kastową lub określonymi
obrzędami. W wielu kulturach mogli sobie pozwolić na to jedynie
nieliczni - najczęściej plemienni wojowie. Mocowano ozdobne przedmioty
(z kości słoniowej, metalu itp.) w uszach, wargach i nozdrzach.
Stosowano nacięcia rytualne skóry, które goiły się przez wytworzenie
blizny. Zabiegi te dotyczyły najczęściej twarzy i zewnętrznych narządów
płciowych.
Tatuaże
Według danych ankietowych aż 3-8% całej populacji świata ma tatuaże. Od 10% do 13% osób dorosłych ma na ciele od 12 do 18 tatuaży. Nosi je około 20-30 milionów osób na Zachodzie. Ankieta telefoniczna przeprowadzona w 2004 roku wśród Amerykanów w wieku od 18 do 50 lat wykazała, że jedna czwarta badanych ma tatuaż. Teraz jest ich zapewne więcej.
Na podstawie danych 70% przypadków tatuaże wykonywano w gabinetach profesjonalnych, po raz pierwszy przed ukończeniem 17 roku życia, tak, więc procedura wymagała zgody rodzica. W Polsce tatuaż mogą sobie zrobić tylko osoby pełnoletnie, natomiast przed ukończeniem 18 roku życia tatuaż można zrobić jedynie po wyrażeniu zgody przez opiekunów prawnych.
Tatuaż zalicza się do utrwalonych zmian skórnych, powstałych w wyniku wprowadzenia do skóry cząsteczek barwnika. Do jego powstania może dojść w sposób przypadkowy (wybuch prochu, zanieczyszczenia powypadkowe) bądź zamierzony, gdy celowo wprowadza się do skóry określony barwnik. Tatuaże ozdobne powinny być wykonywane w sposób profesjonalny, polegający na wprowadzeniu do skóry na odpowiednią głębokość sterylnego barwnika, przy użyciu specjalnej, jałowej igły. Do najczęściej używanych do tatuowania substancji należą: cynober (pozwalający uzyskać kolor czerwony), sole chromu (barwa zielona), sole kadmu (kolor żółty), sole kobaltu (jasnoniebieski) oraz sole żelaza (odcienie brązu). Inne substancje używane do tatuażu to: Cooper Vision (Natural Eyes), Penmark Dioptics (Accents), Yision Concepts (Glamour Eyes), Cosmedyne, Allteki Eyelite.
W kosmetologii i dermatologii estetycznej znane są techniki mikropigmentacji chirurgicznej (micropigmentation surgery), wykonywanej w celu permanentnej pigmentacji linii rzęs (np. pokriochirurgii), poprawy konturu oka po urazach lub zabiegach chirurgicznych, a także w przypadku przerzedzenia rzęs i brwi. W wykonywaniu tzw. makijażu permanentnego, który dotyczy ust, stosuje się odpowiednie barwniki, a sam zabieg należy do procedur mikropigmentacji. Makijaż permanentny jest jedną z najbardziej rozwijających się gałęzi w branży kosmetycznej. Efektywność tego zabiegu, a także możliwość poprawienia czyjejś urody na długi czas sprawiają, że makijaż permanentny staje się coraz bardziej popularny.
Bezpieczny tatuaż. Sposoby pielęgnacji
Tatuaż zaliczany do procedur kosmetycznych, nie jest jednak pozbawiony ryzyka wystąpienia powikłań po jego wykonaniu. Niestety, wiele osób nie ma tej świadomości i doświadcza problemów, które w znacznym stopniu zmniejszają radość z posiadania ładnego tatuażu lub kolczyka w oryginalnym miejscu. Problemy z właściwym leczeniem tatuażu spowodowane przez niewłaściwe tatuowanie są rzadkością. Najczęściej problemy te występują z powodu nieistniejącej, niedostatecznej lub niewłaściwej pielęgnacji pozabiegowej.
Dlatego aby uniknąć powikłań zdrowotnych po zabiegu, należy przestrzegać kilku ważnych reguł. Do najważniejszej należy zadbanie o czystość wytatuowanego miejsca. Aby utrzymać należytą czystość trzeba tatuaż przemywać 2-3 razy dziennie mydłem antybakteryjnym, a następnie wytarty i osuszony tatuaż należy smarować specjalnym kremem do pielęgnacji tatuażu. W produkty do właściwej pielęgnacji tatuażu można zaopatrzyć się w studiu gdzie wykonujemy tatuaż lub w Internecie na stronie www.easytattoo.pl.
Często osoby, które zrobiły sobie tatuaż korzystają z produktów dostępnych w aptece. Produkty dostępne w aptekach są stworzone do użycia w szerokim zakresie i nie zawsze są przystosowane bezpośrednio dla tatuażu. Ponadto środki te plamią ubrania, zatykają pory, co powoduje wypychanie barwnika ze skóry, posiadają lanolinę (łój owcy – weganie unikają produktów pochodzenia zwierzęcego). Przeważnie także produkty te są pakowane w tubki. Utrudnia to utrzymanie tubki w czystości (resztki maści), co grozi dopuszczeniem do zakażeń krzyżowych.
Oprócz utrzymania higieny i zastosowania leczenia skóry odpowiednimi środkami zaleca się abstynencję alkoholową trwającą przez klika dni. Alkohol podnosi ciśnienie i powoduje zwiększenie krwawienia i utrudnia gojenie. Podczas gojenia trzeba pozwolić skórze z tatuażem „oddychać”, nie wolno pływać, korzystać z sauny i solarium. Nie należy również wystawiać tatuowanego miejsca bezpośrednio na promienie słoneczne. Nie wolno także zakładać odzieży wełnianej bezpośrednio na tatuowane miejsce.
Zanim zdecydujemy się na tatuaż, warto odwiedzić klika studiów tatuażu. Musi to być profesjonalny salon tatuażu. Podczas odwiedzin studia trzeba porozmawiać z tatuatorem, zobaczyć jego prace. Można poprosić o pokazanie miejsca, gdzie sterylizuje się sprzęt lub magazyn jednorazowych końcówek. Czasami warto zobaczyć też pozwolenie i certyfikat, chociaż dokumenty nie zastąpią odpowiedniej higieny i umiejętności. Większość profesjonalnych studiów tatuażu używa bezpiecznych barwników, stosuje się do zaleceń sanepidu i dba o bezpieczeństwo zabiegu.
Piercing
Przekłuwanie skóry w celach zdobienia częściej stwierdza się u kobiet niż mężczyzn (wskaźnik M:K wynosi 1:2,2). Wynik ten wygląda tak tylko dlatego, ponieważ wskaźnik obejmuje również przekłucia uszu, zdecydowanie bardziej popularne u kobiet niż u mężczyzn. Piercing jednak nie ogranicza się tylko do standardowych przekłuć uszu, a polega przede wszystkim na wykonywaniu przekłuć w specyficznych miejscach ciała np. w nosie, brwi, sutkach, okolicach brody, w pępku, a także w narządach płciowych.
W przekłute miejsca wprowadza się kolczyki wykonane zwykle z tytanu, stali chirurgicznej, bioplastu lub innych materiałów. Kolczyki ze stali chirurgicznej instaluje się zwykle do wygojonych dziurek. Nie poleca się stali chirurgicznej do świeżego piercingu ze względu na zawartość niklu, co może powodować uczulenia. Coraz większą popularnością cieszą się tunele, które rozciągają np. płatki uszne czasem do średnicy kilkudziesięciu centymetrów. Rozciąganie różnych części ciała nie pochodzi z Europy. Zwyczaj ten znany jest u różnych plemion afrykańskich, australijskich, a także mieszkańców wysp Oceanii. Również niektóre ludy Ameryki Południowej praktykowały taki sposób ozdabiania ciała. Był to jeden z symboli przynależności do danej społeczności plemiennej.
Piercing ze względu na radykalny charakter ozdabiania ciała, jest zaliczany do tzw. praktyk modyfikacji ciała.
Wykonanie piercingu ciała trwa z reguły kilka minut. Na ten zabieg składa się przekłucie skóry oraz założenie kolczyka. Do wykonania zabiegu używa się specjalnych szczypiec do podtrzymywania fałd skórnych, oraz igły wenflonowej bądź specjalnej igły iniekcyjnej. Czasem zamiast igły i szczypiec używa się specjalnego pistoletu do piercingu, jednak metoda ta może być stosowana jedynie do przekłuwania miękkich części np. płatków ucha, dlatego że w innych miejscach ciała może wyrządzić poważne uszkodzenia i co za tym idzie duże ryzyko wystąpienia komplikacji. Do niektórych przebić lub poważniejszych modyfikacji używa się skalpela, którym rozcina się skórę, po czym wprowadza się pod skórę np. implanty.
Bezpieczny piercing. Sposoby pielęgnacji
Czas gojenia rany związanej z założeniem piercingu zależny jest od wielu czynników takich jak: higiena, pielęgnacja, miejsce przekłuwania czy surowiec, z jakiego wykonany jest kolczyk.
Przeciętnie czas gojenia się rany wynosi od 2-4 miesięcy.
W okresie rekonwalescencji trzeba często dbać o higienę piercingu. Skórę, w której znajduje się piercing, pielęgnuje się specjalnie przeznaczonymi do tego celu środkami takimi jak np. żel czyszczący czy sól fizjologiczna. W środki takie zaopatrzyć się bezpośrednio w studiu gdzie wykonaliśmy piercing lub na stronie www.easypiercing.pl.
W przypadku kolczyka w języku nie wolno pić gorących napojów, trzeba płukać usta po każdym posiłku najlepiej specjalnym płynem do płukania piercingu w ustach. Aby złagodzić opuchliznę można ssać kostki lodu. W przypadku kolczyków w pępku lub innym miejscu na ciele powinniśmy starać się, aby nie dotykać skóry w okolicy kolczyka. Na piercing nie należy nakładać żadnych kremów ani balsamów. W okresie leczenia powinniśmy nosić ubrania, które nie urażają piercingu. Powinno się też zadbać, aby dieta była bogata w witaminy. Ponadto nie wolno kąpać się w basenach, stawach, jeziorach. Trzeba zrezygnować także z sauny i solarium. Piercingu podczas gojenia nie należy zdejmować.
Podsumowanie
W dzisiejszych czasach tatuaż i piercing coraz rzadziej postrzegane są jako tabu czy atrybut powiązań przestępczych, choć wiele młodzieżowych gangów nadal stosuje tę formę potwierdzenia lojalności. Z punktu widzenia estetyki tatuaże i piercing zawsze będą miały zarówno zwolenników, jak i zdecydowanych przeciwników, a jedynym podsumowaniem tej spornej kwestii niech będą słowa Stanisława Witkiewicza (1851-1915): "Piękno jest tak dalece subiektywnym pierwiastkiem, że nie możemy znaleźć na nie takiej miary, na którą byśmy się wszyscy zgodzili".
Tatuaże
Według danych ankietowych aż 3-8% całej populacji świata ma tatuaże. Od 10% do 13% osób dorosłych ma na ciele od 12 do 18 tatuaży. Nosi je około 20-30 milionów osób na Zachodzie. Ankieta telefoniczna przeprowadzona w 2004 roku wśród Amerykanów w wieku od 18 do 50 lat wykazała, że jedna czwarta badanych ma tatuaż. Teraz jest ich zapewne więcej.
Na podstawie danych 70% przypadków tatuaże wykonywano w gabinetach profesjonalnych, po raz pierwszy przed ukończeniem 17 roku życia, tak, więc procedura wymagała zgody rodzica. W Polsce tatuaż mogą sobie zrobić tylko osoby pełnoletnie, natomiast przed ukończeniem 18 roku życia tatuaż można zrobić jedynie po wyrażeniu zgody przez opiekunów prawnych.
Tatuaż zalicza się do utrwalonych zmian skórnych, powstałych w wyniku wprowadzenia do skóry cząsteczek barwnika. Do jego powstania może dojść w sposób przypadkowy (wybuch prochu, zanieczyszczenia powypadkowe) bądź zamierzony, gdy celowo wprowadza się do skóry określony barwnik. Tatuaże ozdobne powinny być wykonywane w sposób profesjonalny, polegający na wprowadzeniu do skóry na odpowiednią głębokość sterylnego barwnika, przy użyciu specjalnej, jałowej igły. Do najczęściej używanych do tatuowania substancji należą: cynober (pozwalający uzyskać kolor czerwony), sole chromu (barwa zielona), sole kadmu (kolor żółty), sole kobaltu (jasnoniebieski) oraz sole żelaza (odcienie brązu). Inne substancje używane do tatuażu to: Cooper Vision (Natural Eyes), Penmark Dioptics (Accents), Yision Concepts (Glamour Eyes), Cosmedyne, Allteki Eyelite.
W kosmetologii i dermatologii estetycznej znane są techniki mikropigmentacji chirurgicznej (micropigmentation surgery), wykonywanej w celu permanentnej pigmentacji linii rzęs (np. pokriochirurgii), poprawy konturu oka po urazach lub zabiegach chirurgicznych, a także w przypadku przerzedzenia rzęs i brwi. W wykonywaniu tzw. makijażu permanentnego, który dotyczy ust, stosuje się odpowiednie barwniki, a sam zabieg należy do procedur mikropigmentacji. Makijaż permanentny jest jedną z najbardziej rozwijających się gałęzi w branży kosmetycznej. Efektywność tego zabiegu, a także możliwość poprawienia czyjejś urody na długi czas sprawiają, że makijaż permanentny staje się coraz bardziej popularny.
Bezpieczny tatuaż. Sposoby pielęgnacji
Tatuaż zaliczany do procedur kosmetycznych, nie jest jednak pozbawiony ryzyka wystąpienia powikłań po jego wykonaniu. Niestety, wiele osób nie ma tej świadomości i doświadcza problemów, które w znacznym stopniu zmniejszają radość z posiadania ładnego tatuażu lub kolczyka w oryginalnym miejscu. Problemy z właściwym leczeniem tatuażu spowodowane przez niewłaściwe tatuowanie są rzadkością. Najczęściej problemy te występują z powodu nieistniejącej, niedostatecznej lub niewłaściwej pielęgnacji pozabiegowej.
Dlatego aby uniknąć powikłań zdrowotnych po zabiegu, należy przestrzegać kilku ważnych reguł. Do najważniejszej należy zadbanie o czystość wytatuowanego miejsca. Aby utrzymać należytą czystość trzeba tatuaż przemywać 2-3 razy dziennie mydłem antybakteryjnym, a następnie wytarty i osuszony tatuaż należy smarować specjalnym kremem do pielęgnacji tatuażu. W produkty do właściwej pielęgnacji tatuażu można zaopatrzyć się w studiu gdzie wykonujemy tatuaż lub w Internecie na stronie www.easytattoo.pl.
Często osoby, które zrobiły sobie tatuaż korzystają z produktów dostępnych w aptece. Produkty dostępne w aptekach są stworzone do użycia w szerokim zakresie i nie zawsze są przystosowane bezpośrednio dla tatuażu. Ponadto środki te plamią ubrania, zatykają pory, co powoduje wypychanie barwnika ze skóry, posiadają lanolinę (łój owcy – weganie unikają produktów pochodzenia zwierzęcego). Przeważnie także produkty te są pakowane w tubki. Utrudnia to utrzymanie tubki w czystości (resztki maści), co grozi dopuszczeniem do zakażeń krzyżowych.
Oprócz utrzymania higieny i zastosowania leczenia skóry odpowiednimi środkami zaleca się abstynencję alkoholową trwającą przez klika dni. Alkohol podnosi ciśnienie i powoduje zwiększenie krwawienia i utrudnia gojenie. Podczas gojenia trzeba pozwolić skórze z tatuażem „oddychać”, nie wolno pływać, korzystać z sauny i solarium. Nie należy również wystawiać tatuowanego miejsca bezpośrednio na promienie słoneczne. Nie wolno także zakładać odzieży wełnianej bezpośrednio na tatuowane miejsce.
Zanim zdecydujemy się na tatuaż, warto odwiedzić klika studiów tatuażu. Musi to być profesjonalny salon tatuażu. Podczas odwiedzin studia trzeba porozmawiać z tatuatorem, zobaczyć jego prace. Można poprosić o pokazanie miejsca, gdzie sterylizuje się sprzęt lub magazyn jednorazowych końcówek. Czasami warto zobaczyć też pozwolenie i certyfikat, chociaż dokumenty nie zastąpią odpowiedniej higieny i umiejętności. Większość profesjonalnych studiów tatuażu używa bezpiecznych barwników, stosuje się do zaleceń sanepidu i dba o bezpieczeństwo zabiegu.
Piercing
Przekłuwanie skóry w celach zdobienia częściej stwierdza się u kobiet niż mężczyzn (wskaźnik M:K wynosi 1:2,2). Wynik ten wygląda tak tylko dlatego, ponieważ wskaźnik obejmuje również przekłucia uszu, zdecydowanie bardziej popularne u kobiet niż u mężczyzn. Piercing jednak nie ogranicza się tylko do standardowych przekłuć uszu, a polega przede wszystkim na wykonywaniu przekłuć w specyficznych miejscach ciała np. w nosie, brwi, sutkach, okolicach brody, w pępku, a także w narządach płciowych.
W przekłute miejsca wprowadza się kolczyki wykonane zwykle z tytanu, stali chirurgicznej, bioplastu lub innych materiałów. Kolczyki ze stali chirurgicznej instaluje się zwykle do wygojonych dziurek. Nie poleca się stali chirurgicznej do świeżego piercingu ze względu na zawartość niklu, co może powodować uczulenia. Coraz większą popularnością cieszą się tunele, które rozciągają np. płatki uszne czasem do średnicy kilkudziesięciu centymetrów. Rozciąganie różnych części ciała nie pochodzi z Europy. Zwyczaj ten znany jest u różnych plemion afrykańskich, australijskich, a także mieszkańców wysp Oceanii. Również niektóre ludy Ameryki Południowej praktykowały taki sposób ozdabiania ciała. Był to jeden z symboli przynależności do danej społeczności plemiennej.
Piercing ze względu na radykalny charakter ozdabiania ciała, jest zaliczany do tzw. praktyk modyfikacji ciała.
Wykonanie piercingu ciała trwa z reguły kilka minut. Na ten zabieg składa się przekłucie skóry oraz założenie kolczyka. Do wykonania zabiegu używa się specjalnych szczypiec do podtrzymywania fałd skórnych, oraz igły wenflonowej bądź specjalnej igły iniekcyjnej. Czasem zamiast igły i szczypiec używa się specjalnego pistoletu do piercingu, jednak metoda ta może być stosowana jedynie do przekłuwania miękkich części np. płatków ucha, dlatego że w innych miejscach ciała może wyrządzić poważne uszkodzenia i co za tym idzie duże ryzyko wystąpienia komplikacji. Do niektórych przebić lub poważniejszych modyfikacji używa się skalpela, którym rozcina się skórę, po czym wprowadza się pod skórę np. implanty.
Bezpieczny piercing. Sposoby pielęgnacji
Czas gojenia rany związanej z założeniem piercingu zależny jest od wielu czynników takich jak: higiena, pielęgnacja, miejsce przekłuwania czy surowiec, z jakiego wykonany jest kolczyk.
Przeciętnie czas gojenia się rany wynosi od 2-4 miesięcy.
W okresie rekonwalescencji trzeba często dbać o higienę piercingu. Skórę, w której znajduje się piercing, pielęgnuje się specjalnie przeznaczonymi do tego celu środkami takimi jak np. żel czyszczący czy sól fizjologiczna. W środki takie zaopatrzyć się bezpośrednio w studiu gdzie wykonaliśmy piercing lub na stronie www.easypiercing.pl.
W przypadku kolczyka w języku nie wolno pić gorących napojów, trzeba płukać usta po każdym posiłku najlepiej specjalnym płynem do płukania piercingu w ustach. Aby złagodzić opuchliznę można ssać kostki lodu. W przypadku kolczyków w pępku lub innym miejscu na ciele powinniśmy starać się, aby nie dotykać skóry w okolicy kolczyka. Na piercing nie należy nakładać żadnych kremów ani balsamów. W okresie leczenia powinniśmy nosić ubrania, które nie urażają piercingu. Powinno się też zadbać, aby dieta była bogata w witaminy. Ponadto nie wolno kąpać się w basenach, stawach, jeziorach. Trzeba zrezygnować także z sauny i solarium. Piercingu podczas gojenia nie należy zdejmować.
Podsumowanie
W dzisiejszych czasach tatuaż i piercing coraz rzadziej postrzegane są jako tabu czy atrybut powiązań przestępczych, choć wiele młodzieżowych gangów nadal stosuje tę formę potwierdzenia lojalności. Z punktu widzenia estetyki tatuaże i piercing zawsze będą miały zarówno zwolenników, jak i zdecydowanych przeciwników, a jedynym podsumowaniem tej spornej kwestii niech będą słowa Stanisława Witkiewicza (1851-1915): "Piękno jest tak dalece subiektywnym pierwiastkiem, że nie możemy znaleźć na nie takiej miary, na którą byśmy się wszyscy zgodzili".
