Ton tej książki utrzymany jest w formie osobistego i uniwersalnego przekazu. "
Autobiografia duchowa” bada trzy aspekty życia duchownego patriarchy
buddyzmu: jako człowieka, jako mnicha i jako osobę Dalajlamy, z których każdy ma za zadanie nauczanie wartości ludzkich, wewnętrznego szczęścia i promowanie harmonii wśród wszystkich religii świata, a także obronę praw człowieka oraz narodu
tybetańskiego. Z książki wynika, że
Dalajlama uważa się przede wszystkim za człowieka, dopiero potem mnicha i na końcu jako politycznego przywódcę
Tybetu. Dzięki tej niezwykłej lekturze zapoznamy się z wieloma nieznanych historiami z jego dzieciństwa, jego przeobrażeniem w mnicha oraz stopniowym rozwojem w lidera swego ludu. Mamy w niej obrazy codziennej praktyki duchowej, zapraszani jesteśmy do słuchania dialogu jaki prowadzi z innymi
religiami, z niewierzącymi oraz z naukowcami w poszukiwaniu zasad etycznych, moralnych czy nawet ochrony środowiska naturalnego.
Dalajlama pokazuje też jak dobroć i sumienie może pozytywnie wpłynąć na życie polityczne na całym świecie. Jego praca nad
tybetańską platformą polityczną, a jego nauki duchowe uczyniły go liderem mas.
Dalajlama wyjaśnia w książce, jak przekształcając samego siebie przy pomocy duchowych środków posiada pozytywny wpływ na świat i zachęca nas do czynienia tego samego, pracując przede wszystkim nad sobą.
Książka powstała z okazji siedemdziesiątych urodzin Dalajlamy i w pięćdziesiątą rocznicę wygnania go z
Tybetu. Nie jestem zwolennikiem Dalajlamy, ale jego buddyjskie zasady miłości, współczucia i życzliwości zafascynowały mnie. Jest wiele fragmentów w książce, które się pochłania w mgnieniu oka. Niektóre epizody z dzieciństwa Dalajlamy i jego duchowej podróży pozostają na stałe w pamięci. Autobiografia Dalajlamy oferuje światu lekturę, gdzie każdy z nas może znaleźć coś dla siebie i czegoś się nauczyć. Książkę mogę polecić każdemu.