Recenzje : Noisuf-X - Dead End District

Kolejne wydawnictwo Noisuf-X wychodzi co roku chyba, że z jakiegoś uda się wycisnąć wiecej kompilacji czy remiksów, no ale skoro ludzie to kupują...

Jak podaje polska nonsensopedia "Utwory polegają na znalezieniu cytatu z jakiegoś szwabskiego filmu, około trzech synthów do melodyjek, jednego z kilku zestawów perkusyjnych oraz spoiwa – basu, który nie zmienia się od lat, a sprawia, że za twórczością tego człowieka niezmiennie szaleją tabory zaszczanych, cybergotyckich ćpunów". Nic dodać nic ująć.

Poprzednim razem do wysupłania kilku ojro więcej zachęcić miały sąsiadów zza odry nazwiska Petera Spillesa i Johana van Roya. Tym razem Jan L. próbuje eksperymentować ze ska co jest zdecydowanie złym pomysłem chyba, że szuka sobie nowej niszy. Płyta nie ma klimatu, a próba zamknięcia tak przypadkowych utworów, jako album koncepcyjny, nie udała się. "Stay Still" jest tak kiepski, że ciężko dotrwać do końca utworu, a co dopiero płyty. Ścieżki bonusowe całkiem sobie odpuściłem. Za zmuszanie do słuchania tak męczącego materiału powinno się płacić.