Mroźny, śnieżny niedzielny wieczór. Warszawa skąpana w mieniącej się
światłami latarni bieli. Świat jakby odrealniony. Miasto trochę, jak z
innej bajki. Gwar podekscytowanych ludzi na chwilę przed zgaśnięciem
świateł. Sala kinowa w tradycyjnym, nieco klasycznym stylu, trochę jak
z innej bajki. (Więcej)
Wysłany przez: Kruulik
Zaakceptowane przez: Void
Wysłano:
2010-01-27
2010-01-27
2010-01-27
Po trzeciej płycie Ciryam spodziewałam się muzyki znacznie dojrzalszej, a tu kolejny raz otrzymujemy dość nieskładną mieszankę muzycznych stylów i oklepanych motywów. Może jestem uprzedzona i nie dostrzegam oryginalności tych dźwięków. Wydaje mi się jednak, że Ciryam nie potrafi wypracować własnego stylu i komponuje muzykę wtórną i bez charakteru. (Więcej)
Wysłany przez: eulalie
Zaakceptowane przez: verdammt
Wysłano:
2008-10-27
Ciryam to grupa zdolnych "młodych wilków" z Krosna, muzycznie poruszających się w tematyce nowoczesnego progresywnego pop/rocka i gotyk metalu. Zespół działa od 1999 roku, ma na swoim koncie dwa oficjalne krążki, setkę koncertów na dużych i małych scenach (MetalMania, HunterFest, support Type O Negative) i masę doświadczeń. To zespół prężny i zdecydowany, który wie czego chce. Obecnie promuje trzeci album zatytułowany "Człowiek Motyl". (Więcej)
Wysłany przez: amorphous
Zaakceptowane przez: cross-bow
Wysłano:
Wysłany przez: Ketzer
Zaakceptowane przez: minawi
Wysłano:
Zwijcie Ją Tiamat, Lilith, Freya, Gaia czy
cokolwiek przyniesie Wam wyobraźnia do umysłów, lub po prostu Matka
Natura. Był słoneczny poranek, życie toczyło się od samego świtu. Było
również bardzo gorąco. Ona postanowiła ochłodzić się w Kryształowej
Rzece. Podziwiała pływające stadami ryby, goniące się ptaki, wszystkie
Jej doskonałe dzieła, które przez lata kreowała... lecz mimo to, czuła
się samotna. Nad Rzeką pasły się tury, wokół których latało mnóstwo
insektów. Gdy wychodziła z wody na Boginię skoczył rozwścieczony byk,
którego giez ugryzł w przyrodzenie. Ochłodził je w wilgotnym łonie
Matki. Z tego zbliżenia narodził się stwór, który wprawdzie chodził na
dwóch nogach, lecz był owłosiony i muskularny. Pomimo tego Bogini
przyjęła go jako swego syna, którego tak pragnęła, a po latach miała z
nim potomstwo. Osobniki męskie przypominały mniej lub bardziej swego
ojca, natomiast żenskie były bardziej podobne do Matki, lecz pozostało
im piętno po bydlęcym praojcu w postaci owłosienia w delikatnych
miejscach. Obie płcie zatraciły kły i pazury na rzecz uzębienia
bardziej typowego dla roślinożerców, a ich włosy nie zawsze były
czarne. Tak oto powstał człowiek. (Więcej)
Wysłany przez: AbrimaaL
Zaakceptowane przez: amorphous
Wysłano:
2007-03-20
2007-03-21
2007-03-21
Poprzednia Następna
