Recenzje : Cobalt 60 - Elemental

W latach '90 Meyer jest już doświadczonym artystą. Etap, gdy razem z kolegami wyznaczali granice EBMu, był już za nim, nic zatem dziwnego, że nie tylko czuł się na siłach by pociągnąć własny projekt, ale i zwyczajnie tego potrzebował. I tak oto powstaje Cobalt 60 gdzie razem z Dominiquem Lallementem tworzą muzykę, co prawda opartą na EBMowym rytmie, zahaczającą jednak o inne gatunki, jak chociażby industrial metal czy electro-industrial. Tak szeroki wachlarz możliwości, za którym kryje się struktura omawianej płyty, pozwolił obu panom na stworzenie dzieła o wiele bardziej porywczego, agresywnego, niż zwykły EBM. Dodatkowym atutem okazała się również o wiele bardziej urozmaicona struktura utworów. Surowe beaty ubrane w industrialne szumy, odgłosy fabrycznych syren czy wreszcie ciężki dźwięk gitar, brzmią naprawdę zachęcająco a przy tym dość nowocześnie.

Przede wszystkim jednak "Elemental" nie podąża wciąż jednym i tym samym szlakiem. Utwory sprawiają wrażenie, zresztą całkiem słusznie, prawie wcale ze sobą niepowiązanych. W jednym miejscu na pierwszy plan wysuwa się szybki beat i hardcore'owa gitara porywając nas w świat industrial metalu ("If I Was"). Kiedy indziej znowuż z większą dbałością artyści podchodzą do melodii, oddając pierwsze miejsce syntezatorowi, który raz ogarnia nas prawdziwie psy-trance'owym nastrojem ("Born Again"), raz przenosi w syntetyczne klimaty za sprawą chociażby "Before". Niezależnie jednak od nastroju utworu oraz jego wyrazu, zawsze mamy do czynienia, z EBMowym rytmem, który wdzięcznie eksploduje setkami uderzeń podczas każdej z kompozycji, utrzymując wciąż taneczne tempo.

Choć zwolenników zarówno "Elemental" jak i całego Cobalt 60 jest tyle, co przeciwników, a może nawet mniej, to wynika to raczej z oddania, fanów macierzystej grupy Meyera - Front 242. Rozpatrując jednak ową płytę jako dzieło muzyczne, trzeba przyznać, iż zarejestrowane na niej dźwięki to kawałek dobrze wykonanej pracy. Kompozycje wspierane na EBMowym rytmie z nutą industrial metalu jak i electro-industrialu, być może nie powalają jak najlepsze płyty Frontów, ale stanowią ciekawą a przy tym stojącą na wysokim poziomie odskocznię od dotychczasowej pracy Jean-Luca.