Recenzje : Zola Jesus - Stridulum II

zola jesus, stridulum, souterrain transmissions, the cure, siouxie and the banshees,bat for lashes, cocorosie, ambient, dark pop, synthpop,electro, birds of passage

Pod pseudonimem Zola Jesus kryje się rosyjsko - amerykańska wokalistka i autorka tekstów – Nika Roza Danilova, o silnym, zapadającym w pamięć głosie. Swoją przygodę z Zolą Jesus postanowiłam rozpocząć od albumu „The Spoils”. Jednak fatalna jakość dźwięku i chaos kompozycyjny odrzuciły mnie od płyty od razu. Nie poddałam się i spróbowałam z drugim albumem „Stridulus II”, którego dotyczy recenzja.

„Stridulum II” można nazwać rozszerzeniem do EP-ki „Stridulum”, która wyszła nieco wcześniej niż sam album. Tym razem zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona, ponieważ na tym albumie widać, że Danilova poczyniła postęp pod względem pisania piosenek, na produkcję także nie mogłam narzekać.

Na album trafiło 9 utworów, z których 6 można było usłyszeć na „Stridulum”. Można powiedzieć, że to pójście na łatwiznę, ale z dwojga złego wybrałabym „Stridulum II”, po prostu dlatego, że jest na nim więcej utworów. Może 9 piosenek to mało, ale przynajmniej nie ma tu żadnych wypełniaczy.

Nie znajdziemy tu już szumów zagłuszających wokal, ani niedostosowanej głośności poszczególnych dźwięków. Dostajemy za to, no właśnie, co? Muzykę Zoli Jesus trudno jednoznacznie zaklasyfikować. Trochę tu ambientu, trochę synthpopu, nieco electro, ballady, dark popu. Na pewno nie ma tu nic do tańca. Utwory skomponowano tak, żeby na pierwszym planie zawsze pozostawał wokal, który brzmi, jakby osadzono go za każdym razem w konkretnej scenie, którą określa podkład muzyczny.

W utworach słychać sporo klawiszy, reszta to dźwięki typowo syntetyczne. Kompozycje są powolne, słowa piosenek wyśpiewywane powoli. Pozwala to wczuć się w przekaz tekstów i docenić głos wokalistki. Album jest niezwykle klimatyczny, ale na pewno nie można powiedzieć, że wesoły. Utwory mają skłonić słuchacza do refleksji, a nie tylko lecieć w tle, kiedy my zajmujemy się czymś zupełnie innym niż słuchanie. Piosenki nie są przesadnie długie, przez co nie ma tu sztucznego przedłużania tylko po to, żeby pokazać, że umie się nagrać długi album.

Skąd w tej młodej dziewczynie tyle melancholii i smutku? Nie wiem, ale wiem, że to co robi, robi umiejętnie.

Czuć tu wpływ Siouxie and the Banshees, a także wczesnego the Cure. Nie jest to muzyka dla wszystkich i pewnie, jeśli za pierwszym razem się nie spodoba, później tym bardziej nie chwyci, ale mimo wszystko zachęcam do posłuchania.

Zola Jesus powinna spodobać się fanom Bat for Lashes, Birds of Passage, CocoRosie, a nawet Florence + the Machine, ze względu na podobieństwo barw obu wokalistek.

Tracklista:

01. Night

02. Trust Me

03. I Can’t Stand

04. Stridulum

05. Run Me Out

06. Manifest Destiny

07. Tower

08. Sea Talk

09. Lightsick

Wydawca: Souterrain Transmissions (2011)

Wysłany przez: Vlaad
Zaakceptowane przez: amorphous
Wysłano: 2011-11-14