Po powstaniu
Neuroticfish, Klain nie podejmował typowych wysiłków w celu wysyłania swoich dem zamiast tego polegał na internecie jako medium za pomocą którego propagował swoją muzykę. W końcu zaoferowano Klainowi miejsce na synthpopowej kompilacji "A Reflexion Of Synthpop". Od tego czasu
Neuroticfish osiągnął popularność na scenie klubowej. Grupa wysławiła się piosenką "Prostitute" z albumu "Les Chansons Neurotiques" zawierająca kultową frazę: "Electronic body music is dead", po której jest do dzisiaj rozpoznawana.
W 2008 roku
Sascha Mario Klein poinformował o zakończeniu działalności projektu.
Dyskografia:
01. No Instruments (1999)
02. M.F.A.P.L. (2000)
03. Velocity N1 (2000)
04. No Instruments (Special Edition) (2000)
05. WakeMeUp (2001)
06. Sushi (2001)
07. Prostitute (2002)
08. Les Chansons Neurotiques (2002)
09. Surimi (2003)
10. Need/It's Not Me (2003)
11. Bomb (2004)
12. Gelb (2005)
13. No Instruments (USA Release) (2006)
14. A Greater Good 1998-2008 (2008)
Oficjalna strona internetowa:
www.neuroticfish.com
MySpace:
www.myspace.com/neuroticfish