Recenzje : Negura Bunget - Om

"Ceasuri Rele" jest pierwszym utworem na płycie. Jest ponad trzyminutowym wstępem do całości. Zaczyna się cicho, odgłosami lasu nocą. W tym momencie przechodzą już pierwsze ciarki po plecach, idealnie rozbudza wyobraźnię. Pojawia się cichy lecz przeraźliwy szept. Szkoda, że wszystkie teksty są w ich ojczystym języku... Kiedy wspomniany głos kończy swój monolog, następuje przejście do drugiego utworu.

Bardzo podoba mi się to, że cały album tworzy jednolitą całość. Każdy kolejny utwór jest kontynuacją poprzedniego. Bardzo umiejętnie jest to nagrane. Można by pomyśleć, że w tym wypadku może okazać się monotematyczny czy najzwyczajniej nudny. Nic bardziej mylnego! Treść tej płyty jest dość mocno zróżnicowana. Pojawiają się partie śpiewane na przemian z growlem, chóry i
teksty mówione. Charakterystycznym instrumentem dla tej kapeli są na pewno klawisze. To one nadają klimat i  specyficzny "posmak" tej posępnej, mrocznej muzyce. Tłumaczenie nazwy zespołu jest do niej jak najbardziej adekwatna i oznacza "czarny, zamglony las".

Moim ulubionym kawałkiem, który za każdym razem zwraca szczególną uwagę jest  "Norilor". Jest to utwór typowo instrumentalny. Niesamowite i potężne bębny są tu na pierwszym planie. Rytm i dodatkowe instrumenty pojawiające się w określonych momentach tworzą coś na kształt muzyki wręcz teatralnej. Brzmi trochę jak soundtrack do jakiegoś horroru.

Album zamyka "Al Doilea Om" Przy tym utworze słuchacz powinien mieć już nieźle namieszane w głowie, zwłaszcza jeśli zastosował metodę słuchania opisaną poniżej.

Takich płyt jak ostatnia płyta Rumunów, powinno słuchać się w odpowiednim otoczeniu. Nie ma nic lepszego, niż stworzyć nastrój przez zrelaksowanie się późnym wieczorem, przy świetle świec w wygodnym fotelu i oddawać się ulubionej czynności -czyli słuchaniu, na dodatek wizualizując sobie to, co artysta chciał nam przekazać. Lubiącym większą ekstremę polecam słuchawki na uszy i do lasu - wrażenia niezapomniane.