Recenzje : Devil Doll - The Girl Who Was... Death

Na płytę składa się zaledwie jeden 66-minutowy utwór, który jest jedną, wielką muzyczną suitą uosabiającą horror. Jeden człowiek potrafił skomponować dźwięki, które powodują, że słuchając tego stajemy się uczestnikami tej mrożącej krew w żyłach historii. Mr. Doctor odważnie sięgnął po elementy symfoniczne, gongi, talerze, smyczki nadając tej płycie wręcz charakteru ścieżki dźwiękowej do filmu. Ale na tym nie koniec niespodzianek - taperski styl grania na pianinie nawiązujący do muzyki kina niemego, jadowite szepty, opętańcze melodeklamacje, ładne melodie, heavymetalowe gitary - wszystko się tu przenika w sposób rozważny, tak aby oddziaływało na słuchacza.

Oczywiście są momenty, gdy Devil Doll spuszcza z tonu i idzie w nieco bardziej standardową, heavymetalową stylistykę, która jest chyba jedynym elementem nie do końca pasującym w tej płycie. Nawet jeśli jest tu kilka momentów, gdy nasza uwagę trochę przysypia, to z pełną świadomością mogę stwierdzić, że koncepcja horroru obrana przez Kinga Diamonda jest w porównaniu do Devil Doll trywialna, zaś Ayreon powinien pouczyć się tworzenia muzyki konceptualnej. "The Girl Who Was… Death" to bardzo dobra i odkrywcza płyta, która ukazała nowe możliwości łączenia metalu z innymi stylistykami.

Tracklista:

01. The Girl Who Was Death

Wydawca: Hurdy Gurdy (1989)