Recenzje : Deicide - Serpents Of The Light
Co się stało? Po nagraniu trzech dobrych krążków Deicide wprowadza szereg zmian do swojej twórczości zabijając wszystko to, z czego zespół był do tej pory znany. "Serpents Of The Lights" okazał się być wielkim rozczarowaniem i gdybym nie wiedział, że to Deicide to zapewne ngidy bym nie odgadł, kto jest wykonawcą tego albumu.
Pierwsze zmianą, która od razu uderza to brzmienie. Zdecydowanie mniej basu, zdecydowanie mniej ciężaru, gitary mają strojenie bardziej przypominające to stosowane w kapelach blackmetalowych. Mówiąc o black metalu, to typowego gitarowego groove'u jest tu jak na lekarstwo i zdecydowana większość riffów grana jest tremolo. Szkoda jedynie, że pod tymi riffami nie kryją się absolutnie żadne pomysły i harmonie.
Podkówka na twarzy się pogłębia, gdy zdamy sobie sprawę, ze Steve Asheim, choć gra szybciej niż na poprzednich płytach, to gra rzeczy pozbawione urozmaicenia, bez ciekawych przejść. Benton też ma wyraźny spadek formy, bo zabrakło mi tu bestii w tym głosie. Jego growl bardziej przypomina bełkot aniżeli demoniczny ryk, z którym był dotychczas kojarzony. Jedynym mocniejszym punktem "Serpents Of The Light" są solówki - chyba najlepsze jakie formacja zarejestrowała w tym składzie.
Szatańska ideologia tym razem nie pomogła, bo nie może być dobrej muzyki bez dobrych pomysłów. Tutaj ich nie ma, a w porównaniu do "Deicide", "Legion" i "Once Upon The Cross" album ten wypada bladziutko. Może miał to być eksperyment, może muzycy chcieli odświeżyć styl, ale niestety nie udało im się to. I do tego ta kiczowata okładka z Jezusem po wypiciu denaturatu.
Tracklista:
01. Serpents Of The Light
02. Bastard Of Christ
03. Blame It On God
04. This Is Hell We're In
05. I Am No One
06. Slave To The Cross
07. Creatures Of Habit
08. Believe The Lie
09. The Truth Above
10. Father Baker's
Wydawca: Roadrunner Records (1997)
Podkówka na twarzy się pogłębia, gdy zdamy sobie sprawę, ze Steve Asheim, choć gra szybciej niż na poprzednich płytach, to gra rzeczy pozbawione urozmaicenia, bez ciekawych przejść. Benton też ma wyraźny spadek formy, bo zabrakło mi tu bestii w tym głosie. Jego growl bardziej przypomina bełkot aniżeli demoniczny ryk, z którym był dotychczas kojarzony. Jedynym mocniejszym punktem "Serpents Of The Light" są solówki - chyba najlepsze jakie formacja zarejestrowała w tym składzie.
Szatańska ideologia tym razem nie pomogła, bo nie może być dobrej muzyki bez dobrych pomysłów. Tutaj ich nie ma, a w porównaniu do "Deicide", "Legion" i "Once Upon The Cross" album ten wypada bladziutko. Może miał to być eksperyment, może muzycy chcieli odświeżyć styl, ale niestety nie udało im się to. I do tego ta kiczowata okładka z Jezusem po wypiciu denaturatu.
Tracklista:
01. Serpents Of The Light
02. Bastard Of Christ
03. Blame It On God
04. This Is Hell We're In
05. I Am No One
06. Slave To The Cross
07. Creatures Of Habit
08. Believe The Lie
09. The Truth Above
10. Father Baker's
Wydawca: Roadrunner Records (1997)
black metal Deicide Nightmare Serpents Of The Light death death metal Burying Place brutal metal melodic metal Vader technical metal Thundertale Devilstone Tankard doom metal Argharus brutal death metal black melodic death metal thrash metal progressive metal technical death metal gothic metal metal grindcore