Recenzje : Acute Mind - Acute Mind
Kolejna nowa płytka pod sztandarem progresywnego grania to „Acute Mind” zespołu o tej samej nazwie. Standardowe jest już porównywanie gry muzyków reprezentujących rock progresywny z warszawskim Riverside. Tutaj porównywanie łatwo nie wychodzi, gdyż mamy do czynienia z muzyką gatunkowo i jakościowo dość odmienną. Wokal jest bardziej podobny do Jona Andersona niż do Mariusza Dudy, a bogate partie klawiszowe dodatkowo powodują iż muzykę Acute Mind łatwiej jest porównać do późnego Yes niż do warszawskiej formacji.
Formacja Acute Mind powstała w lutym 2006 roku z inicjatywy Arkadiusza Piskorka. W
lipcu własnymi środkami udało się nagrać materiał demo. Od tego czasu
zespół zaczął koncertować, pokazując się szerszej publiczności podczas
festiwali i przeglądów. Przełomem w działalności zespołu był koncert
wraz ze znaną polską grupą Quidam w klubie Graffiti w lutym 2008 roku. W
2008 roku grupa zdobyła I nagrodę na Rock Alert Festival w Lubartowie. W
2009 roku zespół nawiązał współpracę z Elektrum Productions. Acute Mind
mógł wreszcie przystąpić do nagrania pierwszej oficjalnej płyty efektem
tej współpracy jest właśnie album o tytule „Acute Mind”.
Muzyka rzeczywiście robi wrażenie. Nie potrzeba tu typowego czasu by wgryźć się w nowy materiał. Płyta daleka jest graniu metalowemu jednak niektóre utwory posiadają mocniejsze zacięcie i ciężkie gitarowe riffy.
Pierwszy utwór zatytułowany „Grief and Pain” jest dość odmienny od całości materiału. Mimo, że melodyjny, spodziewamy się dalej bardziej metalowego materiału. „Garden”, choć utrzymany początkowo w konwencji swego poprzednika, staje się z czasem coraz bardziej spokojny, przerwany ostrzejszymi partiami refrenu. Tutaj jednak po raz pierwszy możemy dokładniej wsłuchać się w wokal. „Misery” kontrastując ze swoim tytułem jest bardziej stonowany i instrumentalny z wydatnymi partiami solowymi. „Sweet Smell of Success” to jednen z lepszych i bardziej wyrazistych kawałków. Powoli przechodzi w instrumentalny „Faces”. Tu po raz pierwszy możemy wyraźniej usłyszeć syntezatory i partie pianina.
W „Bad Incitemens” unoszące się gdzieś nad naszymi głowami gitary z wkomponowanymi syntezatorowymi dźwiękami i ponownie z pianinem. Bardziej wyciszona jest tu perkusja i częściej daje się wyczuć zmiany tempa. Płytę zamyka rzewne „Prophecy”, niebędące jednak typowym dla tego typu materiału przydługim outro, tylko w pełni skomponowanym utworem.
Muzyka jest bardzo różnorodna i dynamiczna. Nie jest to progresywna melodia relaksacyjna tylko materiał trzymający w napięciu, świetnie nadający się jako soudtrack. 40 minut dobrego grania nie nudzi, nie męczy i jest wystarczające do zapoznania się ze stylem jaki proponuje zespół. Z płyty nie wynika jasno, jaki kapela ma pomysł na zaistnienie na szerszej scenie. Niektóre utwory zadebiutowały już rozgłośniach między innymi, co należy uznać za sukces w radiowej Trójce. Kolejna formacja, której poczynania warto obserwować.
Tracklista:
01. Grief and Pain
02. Garden
03. Misery
04. Sweet Smell of Success
05. Faces
06. Bad Incitemens
07. Bonds Of Fear
08. Prophecy
Wydawca: Elektrum Productions (2010)
Muzyka rzeczywiście robi wrażenie. Nie potrzeba tu typowego czasu by wgryźć się w nowy materiał. Płyta daleka jest graniu metalowemu jednak niektóre utwory posiadają mocniejsze zacięcie i ciężkie gitarowe riffy.
Pierwszy utwór zatytułowany „Grief and Pain” jest dość odmienny od całości materiału. Mimo, że melodyjny, spodziewamy się dalej bardziej metalowego materiału. „Garden”, choć utrzymany początkowo w konwencji swego poprzednika, staje się z czasem coraz bardziej spokojny, przerwany ostrzejszymi partiami refrenu. Tutaj jednak po raz pierwszy możemy dokładniej wsłuchać się w wokal. „Misery” kontrastując ze swoim tytułem jest bardziej stonowany i instrumentalny z wydatnymi partiami solowymi. „Sweet Smell of Success” to jednen z lepszych i bardziej wyrazistych kawałków. Powoli przechodzi w instrumentalny „Faces”. Tu po raz pierwszy możemy wyraźniej usłyszeć syntezatory i partie pianina.
W „Bad Incitemens” unoszące się gdzieś nad naszymi głowami gitary z wkomponowanymi syntezatorowymi dźwiękami i ponownie z pianinem. Bardziej wyciszona jest tu perkusja i częściej daje się wyczuć zmiany tempa. Płytę zamyka rzewne „Prophecy”, niebędące jednak typowym dla tego typu materiału przydługim outro, tylko w pełni skomponowanym utworem.
Muzyka jest bardzo różnorodna i dynamiczna. Nie jest to progresywna melodia relaksacyjna tylko materiał trzymający w napięciu, świetnie nadający się jako soudtrack. 40 minut dobrego grania nie nudzi, nie męczy i jest wystarczające do zapoznania się ze stylem jaki proponuje zespół. Z płyty nie wynika jasno, jaki kapela ma pomysł na zaistnienie na szerszej scenie. Niektóre utwory zadebiutowały już rozgłośniach między innymi, co należy uznać za sukces w radiowej Trójce. Kolejna formacja, której poczynania warto obserwować.
Tracklista:
01. Grief and Pain
02. Garden
03. Misery
04. Sweet Smell of Success
05. Faces
06. Bad Incitemens
07. Bonds Of Fear
08. Prophecy
Wydawca: Elektrum Productions (2010)
alternative rock Acute Mind rock progresywny Rock Progresywny Division By Zero rock pop art rock progressive rock Piotr Kozieradzki Disperse Mariusz Duda neofolk prog rock Riverside Pink Floyd progressive metal progrock Progressive Rock The Car Is on Fire Believe Yes Piotr Grudziński Michał Łapaj Quidam